< <

Μηλιές – Τσαγκαράδα

Κυριακή πρωί 5/11, στη Λάρισα. Πλατεία Ωδείου. Γύρω στα 100 άτομα φορτωμένα με τα σακίδιά μας περιμένουμε να επιβιβαστούμε στα λεωφορεία που θα μας οδηγήσουν στο Πήλιο. Οι φίλοι του ΕΟΣ Λάρισας που διοργάνωσαν την εκδρομή, μας είχαν προϊδεάσει για τον μεγάλο αριθμό των συμμετοχών, αλλά τέτοιο ανθρωπομάνι δεν περιμέναμε. Το βουνό των κενταύρων με τις άπειρες εναλλαγές του τοπίου θέλγει κάθε πεζοπόρο.
Έξω από τη Λάρισα πλέουμε σ’ έναν ωκεανό ομίχλης. Με την είσοδό μας στην πόλη του Βόλου, ένας εξαίσιος ήλιος βάφει τις μηχανότρατες στα χρώματα της Κυριακής και φωτίζει τα κορμιά των αθλητών της κωπηλασίας. Οκτάκωπος μετά πηδαλιούχου. Κολυμβητές του Νοεμβρίου. Η θάλασσα στα πόδια του Πηλίου. Τυχεροί οι κάτοικοι αυτής της πόλης. Πώς να βαρεθείς σ’ έναν τέτοιο τόπο!
Αφετηρία της διαδρομής μας οι Μηλιές. Κατεβαίνουμε από τα λεωφορεία. Ολόκληρη η παραγωγή του φούρνου σε ελιόψωμα και τυρόψωμα εξαντλείται εν ριπή οφθαλμού.
Στόχος μας η Τσαγκαράδα. Μια διαδρομή διάρκειας 3 ½ ωρών που ακολουθεί τον παλιό δρόμο που ένωνε τα δυο χωριά και ήταν ολόκληρος στρωμένος με καλντερίμι. Σήμερα διατηρείται το μισό, ενώ το υπόλοιπο έχει καταστραφεί και στη θέση του υπάρχει μονοπάτι που κατά περιοχές ακολουθεί τον αγροτικό δρόμο.
Περπατάμε σε δάσος μικτής βλάστησης. Καστανιές, μηλιές, βελανιδιές, οξιές, πουρνάρια, κουμαριές, μια πανδαισία χρωμάτων, ένα κρεσέντο της φύσης. Το φθινόπωρο είναι η δόξα της ωριμότητας, η κορωνίδα των εποχών.
Τα ωχρά φύλλα της καστανιάς διαδέχονται χαλκόχρωμες συστάδες οξιάς. Το μονοπάτι ανεβοκατεβαίνει με μικρές κλίσεις. Φτάνοντας στο ρέμα μας τυλίγει πυκνή ομίχλη. Μέσα στην αγκαλιά της υγρασίας μεγαλώνουν τεράστια μανιτάρια. Ανταμώνουμε μια ομάδα πεζοπόρων που κάνει τη διαδρομή με αντίστροφη κατεύθυνση. Ακούμε το τελευταίο ανέκδοτο του γιατρού (σόκιν φυσικά). Ανεξάντλητος ο τύπος.
Έξω από το Ξουρίχτι συναντάμε περιβόλια με μήλα. Ο Κώστας, νεόκοπο μέλος της παρέας και γνήσιος ορεσίβιος σύμφωνα με δήλωσή του, διαπρέπει στη συλλογή αυτού του εύγευστου καρπού. Θυμόμαστε μια ανάλογη εξόρμηση στο Προμύρι, χωρίο του Νοτιοδυτικού Πηλίου τον περασμένο Αύγουστο, όπου είχαμε την τύχη να δοκιμάσουμε από σταφύλια μέχρι πορτοκάλια. Ακόμα και αν χαθείς σ’ αυτό το βουνό, δεν κινδυνεύεις να πεθάνεις από πείνα, ούτε από δίψα.
Μπαίνουμε στο Ξουρίχτι. Εδώ τα αρκουδοπούρναρα (γκυ) είναι ολόκληρα δέντρα, και δίνουν μια πρώιμη χριστουγεννιάτικα όψη στο χωριό. Ακολουθώντας τώρα την άσφαλτο, φτάνουμε στην Τσαγκαράδα. Συναντάμε και άλλους πεζοπόρους που έκαναν τη διαδρομή Χάνια – Τσαγκαράδα. Τελικά όλη η Ελλάδα στο Πήλιο περπατούσε σήμερα;
Καταλήγουμε σε ταβέρνα του χωριού όπου απολαμβάνουμε ένα πλούσιο γεύμα. Η εκδρομή έγινε χωρίς κανένα παρατράγουδο, γεγονός αξιοθαύμαστο για τόσο μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων, χάρη στις προσπάθειες των ανθρώπων του ΕΟΣ Λάρισας.

Have your say