< <

Με τα χιόνια στο Λογγά

Δεν φαντάζεστε πόσο χιόνι έπεσε στα βουνά μας εφέτος. Από το Γράμμο μέχρι τον Ψηλορείτη, όλος ο ορεινός όγκος της χώρας μας έχει μεταβληθεί σε αλπικό τοπίο. Μέτρα ολόκληρα χιονιού σκέπασαν δέντρα, χαράδρες, ορεινούς οικισμούς. Πέρα από τα προβλήματα συγκοινωνίας που προσωρινά δημιούργησε, εμπλουτίζει τους υδροφόρους ορίζοντες, χαρίζοντάς μας άφθονο το πολύτιμο αγαθό του νερού.
Και τον Απρίλη, με το λιώσιμό του, οι καταρράκτες θα βουίζουν στα Θεοδώριανα, ο Ασπροπόταμος θα δικαιώνει το όνομά του, στις Δρακόλιμνες της Βόρειας Πίνδου θα κολυμπούν οι Τρίτωνες.

Και μέχρι τότε, θα βλέπουμε τα βουνά από τα παράθυρα των σπιτιών μας; Όχι βέβαια. Το πολύ – πολύ αντί για κάποια δυσπρόσιτη κορυφή του προγράμματός μας να ανεβούμε σε μια άλλη, πιο βατή.
Έτσι και την προηγούμενη Κυριακή, αντί για την αποκομμένη Καραβούλα που από το υψόμετρο των 1862 μέτρων κοιτά υπεροπτικά τον κάμπο των Τρικάλων, διαλέξαμε τα ταπεινά Αντιχάσια και την περιοχή του Λογγά. Το χωριό σκεπασμένο από το χιόνι της προηγούμενης νύχτας, οι δρόμοι παγωμένοι. Ο παπάς λειτουργεί για τους πιστούς που εξακολουθούν να μένουν σ’ αυτόν τον τόπο παρά τις δυσκολίες. Κι εμεί περπατάμε με κατεύθυνση το δάσος και την κορυφή που υψώνεται στα 1400 μέτρα.
Το χιόνι ξεπερνά τους 70 πόντους, ακόμα και στα πυκνότερα σημεία του δάσους. Βελανιδιές στην αρχή, οξυές στη συνέχεια, κατά τόπους πολύ πυκνές, αδιαπέραστες, αν και έχουν χάσει το φύλλωμά τους. Ένα πολύ όμορφο, πλούσιο δάσος που το γνωρίσαμε και άνοιξη και φθινόπωρο, σε παλιότερες επισκέψεις μας.

Μετά από τρίωρη μάχη με το χιόνι, επιστρέψαμε στο χωριό. Ένας ανοιξιάτικος ήλιος είχε ήδη καθαρίσει τους δρόμους και έλιωνε το χιόνι από τις σκεπές των σπιτιών. Στο φιλόξενο καφενείο – ταβέρνα της πλατείας ξεκουραστήκαμε και γευτήκαμε για άλλη μια φορά εκλεκτούς μεζέδες.

Have your say