< <

Μεγάλη Αρένα Γράμου

Μεγάλη Αρένα Γράμμου. Ήταν η κορυφή στην οποία ανεβήκαμε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο 7 και 8 Οκτωβρίου.
Ταπεινοί προσκυνητές, ξεκινήσαμε το μεσημέρι του Σαββάτου με προορισμό την Κοτύλη, χωριό κοντά σ΄ αυτό το ιστορικό βουνό, το γεμάτο θρύλους, παραδόσεις και μεγάλης σημασίας ιστορικά γεγονότα.
Μετά από διαδρομή τριών ωρών με τα αυτοκίνητά μας και αφού περάσαμε από Γρεβενά, Πεντάλοφο , Επταχώρι φτάσαμε αργά το απόγευμα στην Κοτύλη που βρίσκεται νοτιοδυτικά της Καστοριάς και είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1500 μ στο όρος Βόιο. Εκεί, ο καταστηματάρχης Θοδωρής πρόθυμος να μας εξυπηρετήσει, επικοινώνησε τηλεφωνικά με το Δήμαρχο της περιοχής που μας εξασφάλισε τη διανυκτέρευση στον ξενώνα του χωριού, όπου περάσαμε ένα βράδυ ευχάριστο και πολύ γευστικό με τη διπλή τηγανιά, τα διπλά λουκάνικα και τις ποικιλίες σαλατικών.
Το ξημέρωμα της Κυριακής η ετοιμασία μας ήταν γρήγορη και άμεση για το ξεκίνημά μας. Η πρόσβαση προς τη Μεγάλη Αρένα έγινε με τα αυτοκίνητά μας μέσα από δασικούς δρόμους. Η διαδρομή ήταν πανέμορφη και ονειρεμένη. Το πυκνό δάσος από οξιές, πεύκα και άλλα δέντρα μας θύμιζε παρθένο δάσος. Μετά από μιάμιση ώρα φτάσαμε  στην ξακουστή βρύση τρακοσάρα. Τη γνώριζε ο Θανάσης, ο πρόεδρός μας από χρόνια. Εκεί αφήσαμε τα αυτοκίνητά μας και ξεκινήσαμε για την κορυφή που έχει υψόμετρο 2192 μέτρα. Ανηφορίζοντας συναντήσαμε το μονοπάτι που ήταν χαραγμένο και καλά διατηρημένο, περνούσε μέσα από οξιές και όλο ανηφόριζε μέσα από σχήματα και χρώματα πανέμορφα. Περνούσε μέσα από ρυάκια, λιμνούλες, λούστρες και λογιών-λογιών λουλούδια. Το τελευταίο όμως τέταρτο της πορείας μας η ομορφιά της φύσης άλλαξε και πήρε χρώμα γκρίζο. Με την καρδιά μας βαριά αντικρίσαμε έναν απέραντο τόπο γεμάτο σφαίρες, θραύσματα, ορύγματα, πολυβολεία σπαρμένα παντού πάνω στις πλαγιές, μνήμες ξεχασμένες.
Η κορυφή φάνηκε, γρήγορα την πατήσαμε. Μείναμε εκεί για λίγο. Ο χρόνος ήταν περιορισμένος, έπρεπε να είμαστε σύντομοι, είχαμε στη σκέψη μας τον μακρύ δρόμο της επιστροφής.
Αφού φτάσαμε στα αυτοκίνητά μας, σταματήσαμε λίγο για ξεκούραση και φαγητό. Ο δρόμος μας τώρα περνά από το Πευκόφυτο, όπου κάναμε μια σύντομη στάση για καφέ. Επιστρέψαμε στην όμορφη πόλη μας στις έξι το απόγευμα και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για την ανάβαση της επόμενης Κυριακής.

Have your say