< <

Μαραθώνιος Βιέννης

Την 6 και 7 Απριλίου 2019 έλαβαν χώρα στην αυστριακή πρωτεύουσα αγώνες δρόμου 2,5,10 χλμ. (την 6|4) και 21 και 42 χλμ. την 7|4 (ημιμαραθώνιος και μαραθώνιος αγώνας δρόμου). Στον αγώνα των 10 χλμ. έλαβε μέρος και ο γράφων, μέλος του Συλλόγου Δρομέων Τρικάλων, του ΕΟΣ Αχαρνών και του Συλλόγου Πεζοπορίας Ορειβασίας Τρικάλων.
Η διοργάνωση του 39ου Μαραθωνίου Βιέννης ήταν άψογη και με χαρακτηριστική γερμανική ακρίβεια. Ανω των 20.000 αθλητών έλαβαν μέρος στους διήμερους αγώνες από όλον τον κόσμο σε μια διοργάνωση-εορτή του διεθνούς αθλητισμού. Χιλιάδες επίσης ήταν και οι βιεννέζοι που επευφημούσαν τους αθλητές, υπερήφανοι που μια τέτοια γιορτή γίνεται για μια ακόμη φορά στην πόλη τους. Οι Αφρικανοί πρωταγωνίστησαν για μια ακόμη φορά με τον κενυάτη Βίνσεντ Κιμτσούμπα να τερματίζει πρώτος στα 42 χλμ. σε χρόνο 2.06.56 και την συμπατριώτισσά του Νάνσυ Κίπροπ πρώτη σε χρόνο 2.22.12. Οι αγώνες στις μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου διοργανώνονται με ευθύνη του δήμου και απαιτούν πλήθος εθελοντών , οι οποίοι όμως πάντα υπάρχουν.
Βιέννη. Η αρχόντισσα της Κεντρικής Ευρώπης με δεκάδες ναούς, ανάκτορα και μουσεία, πρωτεύουσα μιας εκ των ισχυροτέρων και μακροβιοτέρων αυτοκρατοριών της ηπείρου, της Αυστρο-ουγγρικής τοιαύτης. Οι Αψβούργοι, ηγεμονική οικογένεια για αιώνες, δημιούργησαν την Αυστρία και σφράγισαν την ιστορία και την τύχη της. Ο Ρούντολφ Χάμπσμπουργκ κατάφερε το 1282 να λάβει τον τίτλο του Αρχιδούκα της Αυστρίας και εκλέκτορα του Αυτοκράτορα, τότε τμήμα της Αγίας Ρωμα’ι’κής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Εθνους, ιδρυθείσα το 800 μ.Χ. από τον Κάρολο τον Μέγα. Ισχυρή βυζαντινή αντίδραση και στρατιωτική επέμβαση στην Ιταλία από την Ειρήνη την Αθηναία ανάγκασε τον σφετεριστή του τίτλου του Ρωμαίου Αυτοκράτορα αλλά και σώφρονα Καρλομάγνο να υποχωρήσει, μέχρι που η καταστροφή του βυζαντινού κράτους από τους Σταυροφόρους το 1204 στέρησε από την Κωνσταντινούπολη την δυνατότητα να θεωρεί εαυτήν και να επιβάλλεται ως κληρονόμος της Ρώμης. Αυτό το γερμανικό κράτος από την  βόρεια ακτή μέχρι την Κεντρική Ιταλία ήταν πάντα τεχνητό και εικονικό, δεδομένου του κατακερματισμού του σε μικρές ηγεμονίες, οι οποίες μόνο κατ’όνομα υπήγοντο  στον Γερμανό αυτοκράτορα, ο οποίος επιπροσθέτως ήταν και εκλεγόμενος και όχι κληρονομικός. Η ηγεμονία της Αυστρίας κατάφερε από το 1438 και μέχρι το 1806 να εξασφαλίσει για τον Αρχιδούκα της τον τίτλο του Αυτοκράτορα μέχρι που ο σφετερισμός του τίτλου αυτού από έναν χωριάτη της Κορσικής που κατάφερε να κυριαρχήσει στην επαναστατική Γαλλία και άκουγε στο όνομα Ναπολέων Βοναπάρτης, ανάγκασε τον Αυστριακό Αυτοκράτορα να κηρύξει θανούσα την Αγία Ρωμα’ι’κή Αυτοκρατορία και να ανακηρύξει το κράτος του ως Αυστρο-ουγγρική Αυτοκρατορία. Γνωστές στην Ιστορία είναι οι δυο πολιορκίες της Βιέννης το 1529 και το 1683, ευτυχώς αποκρουσθείσες, διότι σε περίπτωση τουρκικής επιτυχίας τότε όλη η Ευρώπη θα γινόταν από τότε μουσουλμανική. Γνωστός και στην ελληνική Ιστορία είναι ο υπουργός Εξωτερικών το 1821 Μέτερνιχ, σφοδρός πολέμιος της Ελληνικής Επανάστασης, πλην ευτυχώς εξουδετερωθείς από τον αντίστοιχο υπουργό του Ρώσου Τσάρου Καποδίστρια. Η Αυστρία άφησε εποχή στην ευρωπα’ι’κή Ιστορία διότι ενώ οι άλλες μοναρχίες προσπαθούσαν με την βία να επεκταθούν, αυτή ελάμβανε επαρχίες με γάμους πριγκιπισσών και πριγκίπων της με διαδόχους άλλων ηγεμονιών (altri belli facent, tu felix Austria nube). Εν πάση περιπτώσει η Βιέννη ήταν για αιώνες κέντρο εξουσίας πανευρωπαί΄κής εμβέλειας και οι Αυτοκράτορές της φρόντισαν να την κοσμήσουν με ανάκτορα όπως το Χόφμπουργκ και το Σεμπρούν με μεγαλοπρεπείς ναούς όπως του Αγ. Στεφάνου και του Αγ. Καρόλου με μουσεία Τέχνης όπως το Μπελβεντέρε και το Ιστορίας της Τέχνης όπου εκτίθενται αριστουργήματα του ευρωπα’ι’κού πολιτισμού και έργα μεγάλων αυστριακών ζωγράφων όπως του Κλιμτ, του Σίλε, του Φέντι. Ενδιαφέρον για τον ταξιδευτή παρουσιάζει μια ημερήσια εκδρομή και επίσκεψη στα δάση του Μάγιερλιγκ αρκετά έξω από την Βιέννη, όπου σε ένα ειδυλιακό περιβάλλον υπάρχει το ογκώδες βασιλικό κυνηγετικό καταφύγιο του Μάγιερλιγκ, τώρα γυναικεία μονή Καρμελιτών, όπου το 1889 ο διάδοχος του θρόνου Ρούντολφ,πνευματικά διαταραγμένος προφανώς λόγω αφροδισιακής νόσου  αυτοκτόνησε παίρνοντας μαζί του στον θάνατο με την απόλυτη θέλησή της και την ερωμένη του Μαρία Βετσέρα.
Η Αυστρο-ουγγρική Μοναρχία έλαβε τέλος με την ήττα του 1918 ( Α’ Παγκ. Πόλεμος) και μετά το 1945,μετά την χιτλερική περιπέτεια είναι κοινοβουλευτική Δημοκρατία, μέλος των Ευρωπα’ι’κών Κοινοτήτων. Αποχαιρετήσαμε την Βιέννη την 8 Απρ. πλήρεις εμπειριών και με τις καλύτερες αναμνήσεις για τους αγώνες στους οποίους πάντα λαμβάνουν μέρος και Ελληνες δρομείς.
Ιωάννης Ξηρός

Have your say