< <

Μαθαίνοντας γεωγραφία στο Χατζή

Το βράδυ της Παρασκευής τα σχέδια για τη διάσχιση ασπρορρέματος ακυρώθηκαν λόγω έλλειψης συμμετοχών. Η ιδέα για ένα εναλλακτικό σχέδιο δεν άργησε και έτσι το Χατζή επιλέχθηκε ως προορισμός μας για την Κυριακή σε συνδυασμό με βουτιά στον Αχελώο.

Ξεκινήσαμε από τα τραίνα στις 7. πμ μια παρέα έξι ατόμων με πολύ ζέστη και κέφι και αφήνοντας τα στενά της Πόρτας στρίψαμε αριστερά προς τα χωριά της Μεσοχώρας. Διασχίζοντας το πέρασμα της περιβόητης Γκροπας μέσω των σωτήριων σηράγγων φθάνουμε στον οικισμό Σπίτια Μεσοχώρας σε μιάμιση ώρα περίπου.

 Μέσα από τα Σπίτια ετοιμαζόμαστε και αρχίζουμε το δρόμο προς το Χατζή χαζεύοντας πρώτα το Αρχηγείο του Άρη Βελουχιώτη ηγέτη του ΕΛΑΣ ο οποίος έδρασε στην περιοχή και στάθηκε αφορμή για να ξεκινήσουν οι ιστορίες από τα ματωμένα χρόνια του εμφυλίου. Έξω από τον οικισμό βρίσκουμε τα πρώτα ταμπελάκια από όπου η πορεία μας αρχίζει υπό τη σκιά κέδρων αλλά γρήγορα το τοπίο εναλλάσσεται σε αλπικό.

 Πρώτη μας στάση ένα παλιό καλύβι από όπου μπορούμε να θαυμάσουμε καθαρά τη γαμψή μύτη του Χατζή και τις ατέλειωτες σάρες του. Ο Μάριος φοβούμενος την έλλειψη νερού καταφεύγει σε μια πηγή πριν την αρχή της δύσκολης ανηφορικής διαδρομής. Καθ’ όλη την πορεία ο 16χρονος Αποστόλης προπορευόταν ως άριστος ανιχνευτής και έβρισκε τα σημάδια της πορείας. Προτού φθάσουμε στο γλυπτό του κ. Γιαννούλα ο Μάκης αναγνώρισε ένα βρώσιμο μεζέ άγριες αγκινάρες και μείναμε έκπληκτοι από την ωραία γεύση τους.

Ο ήλιος έχει πλέον δυναμώσει και η ζέστη γίνεται αφόρητη τελευταία μας στάση στην πηγή όπου το παγωμένο νερό μας δίνει κουράγιο για το τελευταίο και πιο δύσκολο κομμάτι. Γράφουμε τα ονόματα μας στο βιβλίο κορυφής το οποίο ποτέ δεν έφτασε επάνω. Μπαίνουμε στις μεγάλες σάρες και σκαρφαλώνουμε τις απότομες πλαγιές. Μικρή ανάπαυλα υπό σκιά 101 μέτρα κάτω από την κορυφή. Ξανά σκαρφάλωμα ως την κορυφογραμμή ο ιδρώτας βροχή μα με υπομονή και επιμονή φθάνουμε στα 2038 του Χατζή. Εκεί μαθαίνουμε γεωγραφία από τους παλιούς μπροστά Κάστρο δεξιά Αλαμάνος και Βρωμερή Στο βάθος ο Αμβρακικός δίπλα μας τα Άγραφα κοντά μας τα Τζουμέρκα και στα πόδια μας ο Αχελώος . Για λίγο αφήσαμε το άγχος και πετάξαμε παρέα με τους φτερωτούς μας φίλους

Σιγά σιγά αρχίσαμε την κατάβαση καθώς κοιτούσαμε και για τσάι που ήταν άφαντο. Το Χατζή ως άριστος οικοδεσπότης για άλλη μια φορά έστειλε το θείο δώρο του ένα δροσερό ψιλόβροχο και χαμοκέρασα εξιλεώνοντας τους κουρασμένους καλεσμένους του που έφυγαν με όμορφες αναμνήσεις ανυπομονώντας την επιστροφή σε αυτό.

Have your say