< <

Καλή χρονιά με μύθους

Από χρόνο σε χρόνο και από βουνό σε βουνό, εδώ και δεκατρία χρόνια, αλλάζουμε ευχές στην αρχή του χρόνου για μια καλύτερη χρονιά, που για μας τους ορειβάτες είναι μια χρονιά-βουνό.

Την Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013 κοντά στις 12 το μεσημέρι, συναντηθήκαμε πάνω στο λόφο «Βούτσμα», ορειβάτες και φίλοι του Συλλόγου για τον σκοπό, μιας συλλογικότητας που θέλει να διαδώσει το “κοντά στο βουνό”.

Πρωτύτερα η ορειβατική ομάδα ξεκίνησε από τα ριζά του λόφου γύρω από τον οποίο, κατά τον Πίνδαρο, υπήρξε το Πελινναίο…Η πατρίδα του Ιπποκλή. Βαδίσαμε στην βορειοδυτική πλευρά του βραχώδους λόφου όπου είναι κατάσπαρτος από αγριο-Ελιές για να βρούμε τα λείψανα μιας ακμάζουσας πόλης που ιδρυτής της (σύμφωνα με την μυθολογική παράδοση) ήταν ο Πέλινος, γιος του Οιχαλιέα από την ομηρική πόλη Οιχαλία της χώρας του Ευρύτου.

Στο μετέπειτα “Παλαιογαρδίκι”…όπου ένας θρύλος “θέλει” το γεωλογικό βύθισμα που βρίσκεται πίσω από την εκκλησία (για του ντόπιους “Βούτσμα”) να οφείλετε σε αμαρτία του ιερέα του χωριού. Μια από τις πόλεις της τετραρχίας της Εστιαιώτιδας, χτισμένη σε στρατηγική θέση στο στενό πέρασμα που δημιουργείται μεταξύ της οροσειράς των Χασίων και του Πηνειού ποταμού, η οποία ήλεγχε τον οδικό άξονα από την αρχαία Τρίκκη προς την Λάρισα. Είχε μόνιμα εγκατεστημένη μακεδονική φρουρά από τα χρόνια του Φιλίππου Β΄, ευνοήθηκε και βρέθηκε στο προσκήνιο των πολιτικών εξελίξεων σε όλη τη διάρκεια της Μακεδονικής κυριαρχίας στη Θεσσαλία, χάρη στην πιστή φιλομακεδονική πολιτική που ακολούθησε. Τα λίγα σωζόμενα τμήματα των τειχών της πόλης, και ορισμένα πηγάδια (ένα από τα οποία βρέθηκε, μόλις πέρυσι, εντελώς τυχαία, κατά το όργωμα χωραφιού) είναι σημάδια μιας πόλης που άκμασε στην εποχή της.

Ενδείξεις για το πολιτισμικό επίπεδο των κατοίκων της, την κοινωνική διαστρωμάτωση και την ιδεολογία τους παρέχουν τα ευρήματα των σωστικών ανασκαφών στα νεκροταφεία της. Στα βυζαντινά χρόνια στην ακρόπολη του Πελινναίου χτίστηκε η πόλη Γαρδίκιο, που ήταν έδρα επισκόπου. Μέσα στα ερείπια της Ακρόπολης και πίσω από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής κόψαμε την πίτα του Συλλόγου, αλλάξαμε ευχές, γευτήκαμε μεζέδες και μοιράσαμε στους τυχερούς δώρα που ήταν προσφορά των καταστημάτων της πόλης μας:
1.         Woodland, του Aλέξανδρου Τζιώρα (Κονδύλη & Περαιβού)
2.         Army House, της Ανδρονίκης Αδάμου (Βασ. Τσιτσάνη 20)
3.         Σωτήρη Σιάτρα, Είδη Ορειβασίας / Κυνηγεσίας (Κλεμανσώ 7)
4.         Κωνσταντίνου Κανταρτζή, Ψιλικά / Καπνοπωλείο (Ασκληπιού)

Ντόπιοι που ήρθαν κοντά μας την ώρα της λιτής αλλά όμορφης εκδήλωσης, μας μίλησαν για τα δικά τους ακούσματα, ένα από τα οποία έλεγε πως:

Μια φορά και ένα καιρό σ΄ αυτόν τον τόπο υπήρχε ένα χωριό στην πλατεία του οποίου γίνονταν ο γάμος μιας απ΄ τις πολλές κόρες του ιερέα του χωριού που ήταν και η ομορφότερη. Ο παπάς, βλέποντας την κόρη του νυφούλα την λιμπίστηκε και πήγε στον Επίσκοπο να του ζητήσει την γνώμη του για το “ηθικό δίλλημα” που αντιμετώπιζε…Επειδή όμως ήθελε να πετύχει τον ανήθικο σκοπό του δεν είπε την αλήθεια στον Επίσκοπο αλλά το εξής: “δέσποτά μου, αν κάποιος έχει μια μηλιά στο σπίτι του, που κάνει κατακόκκινα και γλυκά μήλα, ποιος έχει δικαίωμα να δοκιμάσει πρώτος τα μήλα της: ο ιδιοκτήτης ή ο γείτονας” , “ο ιδιοκτήτης τέκνο μου απάντησε ο Δεσπότης”…Ο Παπάς, αμέσως πήγε στο χωριό, άρπαξε την νύφη από τον χορό και την ώρα που την φίλησε, αυτοστιγμεί, ολόκληρο το χωριό βυθίστηκε στα έγκατα τα Γης.

Από τότε το σημείο έλαβε το παρατσούκλι “Ζουρ-Παπάς” δηλαδή “Τρελο-Παπάς” και πέρασαν εκείνοι στην μυθολογία (με την θεολογική της εκδοχή) και εμείς καλύτερα με τις  χορηγίες των γαλακτομικών προϊόντων του Εργοστασίου Γάλακτος  “Τρίκκη”, τα αναψυκτικά της “Κλιάφα Α.Ε.”, το τσίπουρο του “Καφέ-Μπάρ” Σπύρου Ζαχόπουλου και το ντόπιο κρασί της Αθανασίας Γαζέτα. Οφείλουμε ευχαριστίες επίσης στους χορηγούς του φετινού έντυπου προγράμματος Πεζοποριών-Ορειβασιών του Συλλόγου που ανέλαβαν το κόστος της έκδοσης, δηλαδή  στην γνωστή εταιρεία εμπορίας υποδημάτων “Jabik”, με καταστήματα στα Τρίκαλα και στην Καρδίτσα και στη Συνεταιριστική βιομηχανία Γάλακτος “Τρίκκη”.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Βασίλη Παπαδημητρίου, της αρχαιολογικής υπηρεσίας, που είχε την καλοσύνη να μας ξεναγήσει στα ερείπια της σπουδαίας πόλης.

Και του χρόνου, με Υγεία .

Pita3 Pita06 Pita9 Pita11 Pita17

Have your say