< <

Ιουλιανές Άλπεις

Ορειβατική αποστολή στις Ιουλιανές Άλπεις πραγματοποίησε από 9 έως 21 Ιουλίου ο Ορειβατικός Σύλλογος Αχαρνών (Αττικής). Σε αυτήν πήρε μέρος και ο Τρικαλινός αλπινιστής Ιωάννης Ξηρός, μέλος του Συλλόγου Πεζοπορίας Ορειβασίας Τρικάλων (Σ.Π.ΟΡ.Τ.)

Οι Ιουλιανές Άλπεις καλύπτουν σχεδόν όλη την βορειοδυτική Σλοβενία και ενώ το ύψος τους δεν ξεπερνά τα 2865 μ. το σκληρό ανάγλυφό τους και το βραχώδες και απότομο της φύσης τους τις καθιστά έναν από τους δυσκολότερους και ελκυστικότερους ορειβατικούς προορισμούς. Ο Ιούλιος Καίσαρας έδωσε το όνομά του σε αυτό το τμήμα των Άλπεων σε μια από τις εκστρατείες του.

Η αποστολή ήταν εξαήμερη πάνω στα βουνά κι είχε ως τελικό στόχο την ανάβαση στο όρος Triglav, ύψους 2865 μέτρων, εθνικό σύμβολο της Σλοβενίας. Triglav στα σλαβικά σημαίνει Τρικέφαλο όρος και η ανάβασή του τον χειμώνα είναι απλώς αδύνατη. Η πρόσβασή του απαιτεί κατά το θέρος πορεία τεσσάρων ημερών και η κατάβασή του μια ολόκληρη μέρα.
Η ομάδα των 12 ορειβατών με τη συνοδεία δυο οδηγών βουνού ξεκίνησε στις 11 Ιουλίου από το χωριό Bohin και την πρώτη μέρα κατέλυσε στο καταφύγιο Triglavski Coca μετά από 4 ώρες πορείας. Η δεύτερη μέρα ήταν δυσκολότερη εφόσον έπρεπε να φτάσουμε στο καταφύγιο Zasanska Coca (υψ. 2070 μ.) αφού περάσουμε την κορυφή Kaniavec (υψ. 2390 μ.) με πεντέμισι ώρες κουραστική ανάβαση.

Κατά την τρίτη μέρα η ομάδα χωρίστηκε. Οι περισσότεροι με 3 ώρες πορεία έφτασαν στο καταφύγιο Planica. Ο γράφων μαζί με την Φωτεινή Πετροπούλου και τον οδηγό Thomas Jakofcic σε μια σκληρότατη πορεία 7 ωρών, η οποία απαιτούσε και αναρριχήσεις σε βραχώδη περάσματα 3ου βαθμού δυσκολίας κατάφεραν να αναρριχηθούν στην κορυφή Veliko Spica (υψ. 2570 μ.) Κάπου εκεί συναντήσαμε και ένα κοπάδι Chamois (αγριοκάτσικα των Άλπεων).

Επιτέλους, κατά την τέταρτη μέρα ήλθε η ώρα του θρυλικού Trislav. Η ομάδα στις 5.30΄ π.μ. ξεκίνησε για την κορυφή – σύμβολο ενός έθνους. Όταν συναντήσαμε το βραχώδες πεδίο φορέσαμε κράνη και δεθήκαμε με ορειβατικό σκοινί. Μετά από αναρρίχηση 2 ωρών φτάσαμε στην κορυφή, πάντα τυλιγμένη σε ομίχλη. Αυτές οι εμπειρίες είναι πέραν περιγραφής και τα αισθήματα που γεννούν δύσκολα μεταδίδονται. Όταν όμως ανεβαίνει κάποιος τέτοια βουνά δεν μπορεί παρά να αναλογιστεί τις δυσκολίες και προ πάντων την τόλμη των πρώτων που ανέβηκαν εκεί, τις ζωές που χάθηκαν. Υπ όψιν ότι το Triglav κατακτήθηκε το 1875. Η ανάβαση – κατάβαση διήρκεσε 7 ώρες.

Την επόμενη μέρα η βροχή μας εμπόδισε να ανεβούμε στο θρυλικό Prisonik και η περιπέτεια έληξε με την κατάβαση στο καταφύγιο Dosil Coca (5 ώρες πορείας) την 16η Ιουλίου 2011. Στο σημείο αυτό ο γράφων επιθυμεί να εξάρει το πνεύμα και τον τρόπο ζωής των κατοίκων των αλπικών και υποαλπικών περιοχών, οι οποίοι ζουν αρμονικά με το περιβάλλον τους, ορειβατούν, πεζοπορούν, ποδηλατούν, διασχίζουν τους ποταμούς, κάνουν camping στα βουνά κι γενικά διέπονται από ένα πνεύμα αθλήσεως και φυσιολατρείας. Το περιβάλλον τους το διατηρούν πεντακάθαρο, όπως και τις πόλεις και τα χωριά τους. Δεν είναι τυχαίο ότι ο αλπινισμός αποτελεί σοβαρό έσοδο για ανθρώπους και κράτη στην Κεντρική Ευρώπη. Είναι ευγενέστατοι με τους ξένους και δρουν με σύστημα και μέθοδο. Ο αλπινισμός με ότι αυτός περιέχει και ο υγιεινός και αθλητικός τρόπος ζωής εκεί αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.

Αναρωτιέμαι με θλίψη γιατί δεν συμβαίνει το ίδιο και στον δικό μας τόπο; Είμαι σίγουρος ότι δεν θα ήμασταν σε φάση παρατεταμένης και παντοειδούς παρακμής εάν είχαμε άλλη σχέση με την φύση και τον αθλητισμό, εάν δεν είχαμε την κουλτούρα του φραπέ και του τσίπουρου.

Τέλος πάντων, η εκδρομή έληξε με διήμερη επίσκεψη στην όμορφη και γραφική κωμόπολη Piran στις σλοβενικές ακτές της Αδριατικής. Συνιστώ μια επίσκεψη στην πανέμορφη Σλοβενία και στην υπέροχη πρωτεύουσα Λουμπλιάνα με το κάστρο και τον ποταμό της. Σημειώνω επίσης ότι στην Σλοβενία και κοντά στην πόλη Bovec υπάρχει το μεγαλύτερο σπήλαιο της Ευρώπης, ακόμη εν πολλοίς ανεξερεύνητο. Ο σημερινός επισκέπτης μπορεί να διασχίσει 20 χλμ του σπηλαίου με εσωτερικό τρενάκι, ανεπανάληπτη εμπειρία.

Αποχαιρετίσαμε τη Σλοβενία με ανάμεικτα αισθήματα χαράς και μελαγχολίας και με υπόσχεση επανόδου.

Ιωάννης Ξηρός

Have your say