< <

Η παγωμένη ομορφιά της Βασιλίτσας 12/12/04

Κυριακή πρωί και με το πρώτο φως της μέρας έχουμε αφήσει πίσω μας τις ομίχλες του κάμπου των Γρεβενών. Ανεβαίνουμε ολοένα και ψηλότερα πλησιάζοντας το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας. Οι λόφοι με τις χρυσοκάστανες βελανιδιές δίνουν τη θέση τους στην οροσειρά της Πίνδου με τα διάσπαρτα ρόμπολα. Λεπτή πάχνη σκεπάζει τις πλαγιές και τα δέντρα, ένα αραχνοΰφαντο σεντόνι πάνω στο σώμα της Βασιλίτσας.

Έκθαμβοι βγαίνουμε από τα αυτοκίνητά μας. Παγοκρύσταλλοι σκεπάζουν τα κλαδιά των γιγάντιων ρόμπολων. Στο φως του ήλιου σπάζουν σε μικρούς παγοκρυστάλλους και σκορπίζουν στη γη. Ο πάγος κροταλίζει κάτω από τα άρβυλά μας καθώς ανεβαίνουμε όλο και ψηλότερα. Στην κρυστάλλινη ατμόσφαιρα, πόσο κοντά φαίνονται οι κορφές του Σμόλικα και της Γκαμήλας! Με τα πρώτα χιόνια να σημαδεύουν τις χαράδρες και να τονίζουν τον επιβλητικό τους χαρακτήρα.

Σταματάμε ξανά και ξανά για να φωτογραφίσουμε το εξαίσιο θέαμα. Αλλά ποιες εικόνες θα μπορούσαν να αποτυπώσουν αυτή την ομορφιά. Με ποια λόγια να μιλήσεις για το νυχτερινό τραγούδι του ανέμου που παγώνει στις πευκοβελόνες για να αναλυθεί σε δάκρυα με τις πρώτες ηλιαχτίδες. Πώς να περιγράψεις την απόλυτη ομορφιά. Αυτή που χαράζει για πάντα την ψυχή σου και σε καθορίζει. Ακούσατε να μιλάνε για την τελειότητα μυθικών διαμαντιών που κόβει την ανάσα; Ένα τέτοιο διαμάντι είναι σήμερα η Βασιλίτσα. Που πάγωσε το χρόνο σε μια στιγμή αιώνια.

Κάτω από τα πέπλα της ομίχλης που σκεπάζει τον κάμπο, κάποιοι ακόμα θα κοιμούνται. Άλλοι θα διασκεδάζουν, άλλοι θα κάνουν σχέδια για την εβδομάδα που έρχεται. Ανύποπτοι για το θαύμα της Βασιλίτσας. Αυτό που αποκαλύπτεται μπροστά στα μάτια μας.

Have your say