< <

Διασχίζοντας τα Άγραφα

Τα Άγραφα, χώρα κατ εξοχήν ορεινή και δύσβατη δεν διέθετε ποτέ άνετη οδική σύνδεση με τα αστικά κέντρα. Ακόμη και σήμερα, λίγοι και προβληματικοί είναι οι δρόμοι που εξυπηρετούν όσους απέμειναν να φυλάνε Θερμοπύλες στο άγονο και σκληρό τοπίο.

Περιδιαβαίνοντας τον κατ’ εξοχήν αγαπημένο μας τόπο, συχνά συναντάμε κομμάτια του παλιού δικτύου μονοπατιών που συνέδεαν τα Άγραφα με τον υπόλοιπο κόσμο. Στράτες επίφοβες στις άκρες γκρεμών και στα βάθη φαραγγιών, ώρες ατελείωτης πορείας μέχρι τον τελικό προορισμό

Ένα από αυτά τα μονοπάτια ήταν και η αφορμή της πρόσφατης διαδρομής μας. Στα βόρεια των Αγράφων, από το διάσελο του Αγίου Νικολάου ως το Ανθοχώρι. Τόπος γνωστός από τις πολλές αναβάσεις μας στην κορυφή της Καζάρμας, συνυφασμένος στη μνήμη μας με το λευκό του χειμώνα. Μαζί μας μέλη της Ορειβατικής Λέσχης Καλαμπάκας και του ΕΟΣ Καρδίτσας. Ξεχωρίζει η παρουσία των μικρών – πολύ μικρών παιδιών που συνοδευόμενα από τους γονείς τους δίνουν ιδιαίτερο χαρακτήρα στην πορεία μας.

Είναι εντυπωσιακή η εικόνα μιας πενηντάδας ανθρώπων που κινούνται στις πλαγιές του βουνού με το πρώτο φως του ήλιου. Το φθινοπωρινό τοπίο τονίζουν τα χρώματα της οξιάς που αρχίζουν να παίρνουν τόνους χρυσαφένιους υπογραμμίζοντας την αντίθεσή τους στο αιώνιο πράσινο των ελάτων.

Αρχή του μονοπατιού σε πυκνό δάσος οξιάς και στη συνέχεια σε στράτα πέτρινη με θέα μοναδική στο φαράγγι της Οξιάς και στις γειτονικές κορυφές της Καράβας, της Καραβούλας και του Τύμπανου. Μια στάση επιβάλλεται στην πέτρινη βρύση, στον ίσκιο της κορυφής. Νερό, μια μπουκιά φαγητό, λίγη ξεκούραση.

Τώρα το δάσος τελειώνει, βρισκόμαστε στις ορεινές βοσκές. Λιβάδια, φτέρες και πορεία ελαφρά κατηφορική, άνετη και ξεκούραστη. Από μακριά ακούγεται η φωνή του καταρράκτη. Τα νερά του γεφυρώνει ένα μικρό πέτρινο γεφύρι, η «Καμάρα», που πρόσφατα ανακατασκευάστηκε, ένα πέτρινο στολίδι. Βρίσκεται στα 1400 μέτρα υψόμετρο. 100 μέτρα χαμηλότερα από την θέση «Εννέα Βρύσες», από όπου περάσαμε παλαιότερα, μάταια αναζητώντας το γεφύρι.

Όπως σε όλα τα δασωμένα ορεινά συγκροτήματα, οι δασόδρομοι είναι άπειροι και η σήμανση ελλιπέστατη. Ας είναι καλά τα μέλη του ΕΟΣ Καρδίτσας που αφιλοκερδώς ανέλαβαν το καθήκον της διάνοιξης, συντήρησης και ανάδειξης των τοπικών μονοπατιών. Ένα έργο με τρεις πτυχές, καθόλου εύκολο μα τόσο ουσιώδες. Μακάρι το παράδειγμά τους να μιμηθούν και άλλοι ορειβατικοί σύλλογοι.
Από εδώ και πέρα αρχίζει το δύσκολο κομμάτι της κατάβασης μέσα σε πυκνό ελατόδασος που  θα μας φέρει στον πάτο του ρέματος και από εκεί θα μας ξανανεβάσει ψηλότερα. Βαδίζουμε πάντα σε σκιερό μονοπάτι κοντά σε ρέματα, αποφεύγοντας την ζέστη του χωματόδρομου. Η κούραση της πολύωρης πεζοπορίας μας αναγκάζει να αυξήσουμε την συχνότητα των στάσεων.

Είναι πλέον προχωρημένο μεσημέρι όταν αντικρίζουμε το άνοιγμα του φαραγγιού του Ανθοχωρίου. Ένας εντυπωσιακός σχηματισμός που οφείλεται στο ομώνυμο ρέμα. Στο αριστερό του άκρο κυριαρχεί η ροή του νερού που σχηματίζει καταρράκτες μέχρι να συναντήσει τον ασφαλτόδρομο λίγο έξω από το χωριό.

Ανθοχώρι ή Φλωρέσι, πολλά τα όμορφα πέτρινα σπίτια του, λίγοι οι άνθρωποι που τα κρατάνε ανοικτά. Σίγουρα η πολυάριθμη ομάδα μας που κατέλαβε την κεντρική πλατεία το απομεσήμερο της Κυριακής ήταν κάτι το ασυνήθιστο για αυτούς. Ας είναι πάντα καλά για να έχει έναν παραπάνω λόγο η συχνή επίσκεψή μας στα μέρη αυτά.

Kazarma2 Kazarma9 Kazarma17 Kazarma25 Kazarma32 KazarmaSatSateliteN

Have your say