< <

Διήμερο στην Κερκίνι – Μπέλλες

Η ευρύτερη περιοχή της Κερκίνης προσφέρει στον επισκέπτη κάτι μοναδικό: την χαρά της ανακάλυψης. Όσες φορές και αν την επισκεφθείς πάντα κάτι νέο έχεις να ανακαλύψεις. Ιδανική εποχή ασφαλώς η άνοιξη, τότε που το ξύπνημα της φύσης είναι τόσο έκδηλο που σε παρασύρει σε πολύωρες περιπλανήσεις.

Το ενδιαφέρον ασφαλώς εστιάζεται στη λίμνη και δεν είναι απαραίτητο να είσαι γνώστης της ορνιθοπανίδας για να ζήσεις στιγμές σπάνιας αισθητικής απόλαυσης. Το συντεταγμένο πέταγμα των κορμοράνων ή το αρχοντικό φτερούγισμα των ερωδιών, οι πολύχρωμοι μελισσοφάγοι, οι πελαργοί, οι πάπιες και οι γλάροι δραστηριοποιούνται σε τεράστιους αριθμούς γύρω από τη λίμνη και μέσα σε αυτήν. Και πάνω από όλα οι αργυροπελεκάνοι, αυτά τα επιβλητικά πουλιά, τα σπάνια και πολύτιμα που έχουμε την τύχη να φιλοξενούμε στη χώρα μας. Είναι οι άρχοντες της λίμνης. Πλέουν ήρεμα πάνω στα νερά της, συνοδευόμενοι από τσούρμο φασαριόζικων κορμοράνων που βρίσκονται σε αδιάκοπη κίνηση βουτώντας και πλατσουρίζοντας.

Ξεκινώντας από τη Βυρώνεια, περνάμε τη γέφυρα του Στρυμόνα, στις όχθες του οποίου βόσκουν κοπάδια νεροβούβαλων. Κάποια από τα ογκώδη αυτά ζώα είναι ξαπλωμένα στο ποτάμι, με το νερό μέχρι το λαιμό τους. Διασχίζουμε το Μεγαλοχώρι και ανεβαίνουμε στο ανάχωμα ακολουθώντας νότια κατεύθυνση. Δεξιά μας η λίμνη και αριστερά τεχνητό κανάλι. Οι σταχτοτσικνιάδες και οι νυχτοκόρακες μας αναγκάζουν σε συνεχείς στάσεις για φωτογράφιση.

Στο τέλος του αναχώματος συναντάμε το φράγμα του Λιθότοπου. Μπροστά του συγκεντρώνεται μεγάλος αριθμός αργυροπελεκάνων και λίγοι ροδοπελεκάνοι. Από μακριά τα δυο είδη φαίνονται όμοια. Ξεχωρίζουν στις λεπτομέρειες. Ο ιδανικότερος τρόπος για να γνωρίσουμε από κοντά τη ζωή της λίμνης είναι να την γυρίσουμε με βάρκα και αυτό ακριβώς κάνουμε. Η βόλτα των 45’ είναι απλά μια εισαγωγή στα μυστικά τούτου του θαυμάσιου τόπου.

Εκτός όμως από τη λίμνη, η περιοχή προσφέρει και πολλές άλλες δυνατότητες περιήγησης που βέβαια δεν μπορούμε να εξαντλήσουμε σε ένα διήμερο. Το πρόγραμμα της Κυριακής λοιπόν προέβλεπε ανάβαση στο Μπέλλες και εναλλακτικά επίσκεψη στα οχυρά- μνημεία σπουδαίας ιστορικής αξίας.

Το Μπέλλες ή αλλιώς Κερκίνη είναι ένα ελάχιστα γνωστό βουνό αφού μέχρι πρόσφατα η πρόσβαση στις κορυφές του απαιτούσε ειδική άδεια λόγω της έντονης στρατιωτικής παρουσίας ελληνικής και βουλγαρικής. Έτσι, σημαδεμένα μονοπάτια δεν υπάρχουν, παρά μόνο κάποιες πεζοπορικές διαδρομές που ξεκινούν από τα Άνω Πορρόια και κινούμενα μέσα στο πανέμορφο δάσος οξιάς ανταμώνουν ρέματα και καταρράκτες.

Ακολουθώντας το χωματόδρομο που προσεγγίζει τις κεραίες πάνω από το χωριό φτάνουμε σε πλάτωμα, σε υψόμετρο 980 μ. Από εδώ στρίβοντας δεξιά συνεχίζουμε σε δύσβατο χωματόδρομο που οδηγεί στο εγκαταλειμμένο ελληνικό φυλάκιο, στα 1350 μ. κάτω ακριβώς από την κορδέλα των κορυφών. Κάθε μια και ένα φυλάκιο, μια σκοπιά. Αριστερά η κορυφή Καλαμπάκα (υψ. 1819 μ.) και δεξιότερα οι υπόλοιπες, όλες περίπου ισοϋψείς.

Στο εωθινό φως η λαμπερή ανοιξιάτικη φύση κάνει ακόμα πιο έντονη την ερήμωση των στρατιωτικών κτισμάτων. Γύρω μας ορύγματα βαθιά μήκους δεκάδων μέτρων. Η γραμμή των συνόρων που πια δεν έχουν χρεία επιτήρησης.

Βγαίνουμε από το δασόριο και πιάνουμε την πλαγιά βαδίζοντας πάνω στο σύνορο. Κάτω δεξιά μας τα Πορρόια, η Κερκίνη. Αριστερά  το Πετρίτσι και άλλα μικρότερα χωριά της Βουλγαρίας. Μακριά, πολύ μακριά η ψηλότερη κορυφή (Σιδερόπετρα – 2030 μ.) Θα αρκεστούμε σε μια χαμηλότερη (Ράντομιρ -1815 μ.) Υπάρχει και το πολύωρο ταξίδι της επιστροφής. Πρέπει όμως πρώτα να ανταμώσουμε τους υπόλοιπους της παρέας που είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν τα οχυρά Ιστίνμπεη και Ρούπελ αλλά και να χαλαρώσουν στα θερμά λουτρά του Άγκιστρου.

Τέλος θα  ήταν παράλειψη αν δεν αναφερόμασταν στη διαμονή μας στο εξαιρετικό ξενώνα «Βίλλα Μπέλλες» στο Ακριτοχώρι και στις άψογες συνθήκες φιλοξενίας που παρέχει.

Have your say