< <

Διάσχιση στον Κίσσαβο

Μια πολύ όμορφη διαδρομή στο βόρειο κομμάτι του Κισσάβου είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε την προηγούμενη Κυριακή. Μαζί με τον Ε.Ο.Σ. Λάρισας που είχε την ευθύνη για τη διοργάνωση της εκδρομής διασχίσαμε τον Κίσσαβο από το Ομόλιο μέχρι τα Αμπελάκια.

Το μονοπάτι ξεκινά ανηφορίζοντας απότομα μέσα σε πυκνή θαμνώδη βλάστηση με κυρίαρχα τα πουρνάρια. Κατά τόπους σχηματίζουν τούνελ που κρύβουν το φως του ήλιου. Μούσκεμα στον ιδρώτα λόγω και της αυξημένης υγρασίας, σε 30’ φτάνουμε σε πλάτωμα με θέα προς τη θάλασσα και προς το στενό των Τεμπών. Στους πρόποδες του Ολύμπου απλώνεται η Ραψάνη ενώ ψηλά ασπρίζουν  οι ψηλότερες κορφές της χώρας.

Σιγά – σιγά οι θάμνοι αντικαθίστανται με φυλλοβόλα δέντρα και το πετρώδες έδαφος με χώμα. Συναντάμε βελανιδιές και τις πρώτες καστανιές, με πεσμένα τα περισσότερα φύλλα τους. Λίγο ψηλότερα, συστάδες από χαλκοκόκκινες οξυές και ανάμεσά τους αστραφτερά κίτρινα σφενδάμια. Η πορεία μας παράλληλη με το φαράγγι των Τεμπών μας οδηγεί στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής στα 850 μέτρα μετά από πορεία 3 περίπου ωρών. Από εδώ έχουμε την τύχη να αντικρίσουμε ένα σπάνιο θέαμα. Όλη την θεσσαλική πεδιάδα καλυμμένη με πυκνή χαμηλή νέφωση. Και πάνω από τη συννεφένια θάλασσα, σαν νησιά προβάλλουν οι κορφές των βουνών. Λουσμένοι στο φως του ήλιου απολαμβάνουμε τη μέρα μας μακριά από τη μούχλα και την υγρασία του κάμπου.

Κατεβαίνοντας συναντάμε το χωματόδρομο που οδηγεί στα Αμπελάκια. Τον παρακάμπτουμε ακολουθώντας τα σημάδια του εθνικού μονοπατιού Ο2 (ενώνει τον Όλυμπο με το Πήλιο). Αυτό είναι και το ωραιότερο κομμάτι της διαδρομής. Παλιό μονοπάτι, κατά τόπους πετρόκτιστο, περνά από δάση με βελανιδιές και καστανιές. Ανταμώνει με λιθόκτιστες κρήνες, χάνεται κάτω από το παχύ στρώμα των πεσμένων φύλλων, διασχίζει ρέματα.

Μετά από μιας ώρας κατηφορική πορεία φτάνουμε στα Αμπελάκια. Είναι ένα από τα πιο ιστορικά χωριά της Θεσσαλίας, χτισμένο σε υψόμετρο 390 μέτρων στην ανατολική πλαγιά του φαραγγιού των Τεμπών. Διατηρητέο για το σύνολο της αρχιτεκτονικής του, κουβαλάει τη βαριά κληρονομιά του πρώτου συνεταιρισμού για την εκμετάλλευση της κόκκινης βαφής των νημάτων. Στη είσοδο του χωριού το αρχοντικό του Σβάρτς επιβάλλεται με τη μνημειακή κατασκευή του. Σήμερα λειτουργεί σαν μουσείο και παράλληλα με το λαογραφικό μουσείο δίνει στον επισκέπτη μια πλήρη εικόνα της ιστορίας του χωριού.

Αποκαμωμένοι από την κουραστική πορεία καταλήγουμε σε μια από τις ταβέρνες της πλατείας όπου απολαμβάνουμε ένα εξαιρετικό γεύμα.

Have your say