< <

Δίφρυ 71 Π.Ο.Σ.

Φέτος η πανελλήνια ορειβατική συνάντηση έλαβε χώρα στις 16-17 Ιουλίου στο ψηλότερο βουνό της Εύβοιας, την . Την ευθύνη της διοργάνωσης είχε ο ΕΟΣ Χαλκίδας. Η εκδήλωση συνέπεσε με την επικράτηση στον κάμπο αφόρητης ζέστης και ευτυχώς που από το γραφικό χωριό Στενή και πάνω ο αέρας είχε την αίσθηση μιας άλλης αύρας.
Το όμορφο καταφύγιο είναι χτισμένο στη βάση σχεδόν του κώνου του βουνού και εκεί τριγύρω κατασκηνώσαμε. Είναι τέτοιο το σημείο που μπορεί κανείς να δει τις παραλίες του μεγάλου νησιού εκατέρωθεν καθώς και στο βάθος την πόλη της Χαλκίδας, ιδιαίτερα το βράδυ που τα φώτα των δρόμων και των οικισμών χαράζουν φωτεινά όρια και διάφορα σχήματα.

Το αυτοκίνητο – αντίκα της εταιρείας καφέδων Λουμίδης πρόσφερε μυρωδάτο καφέ στους πρώτους αφιχθέντες. Ενώ οι διοργανωτές προσέφεραν τα απαραίτητα δώρα, σε διπλανή σκηνή προσφέρονταν παλιά τεύχη του περιοδικού Ανάβαση. Βιαστικά στήσαμε τις σκηνές και οι μισοί και πλέον ορειβάτες έτρεξαν για να μαζέψουν μυρωδάτη ρίγανη και κυρίως το άφθονο τσάι της περιοχής (Sideritis Euboea) που διαφέρει κάπως στην όψη από το δικός μας καθώς έχει χνουδωτά, παχιά φύλλα και είναι κάπως ψηλότερο φυτό. Αυτό σταμάτησε όταν το σούρουπο προχώρησε αρκετά και το φως λιγόστεψε.

Το δείπνο περιλάμβανε ελιές, λαχανόπιτα, φέτα και ρεβίθια ενώ για να πιούμε, προσφέρονταν  ωραιότατο κρασί. Αν και τελικά η συμμετοχή δεν ήταν μεγάλη, για τη διασκέδαση μας είχε γίνει αρκετή προετοιμασία. Κάτω από το φως του γεμάτου φεγγαριού, νέα παιδιά με τοπικές ενδυμασίες χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς της Εύβοιας, όπως τον καβοντορίτικο αλλά και από την υπόλοιπη Ελλάδα.

Τη άλλη μέρα η πορεία ξεκίνησε πολύ πρωί για να προφτάσουμε τον ήλιο. Είχαμε ήδη κάνει κάποιο δρόμο όταν ανέτειλε κατακόκκινος ο ήλιος πίσω από τη Σκύρο. Η ανηφόρα είναι απότομη και θέλει δύο ώρες, μέσα στον πολύ τον κόσμο. Πότε μαζεύοντας τσάι, πότε αγναντεύοντας τη θέα φτάσαμε στην κορυφή (υψόμετρο 1743μ). Δυστυχώς η ατμόσφαιρα δεν ήταν καθαρή και απλώς αχνοφαίνονταν η Σκιάθος ή η Σκόπελος στο βορά.

Στο πλάτωμα της κορυφής (καλύτερα των δύο κορυφών -η δεύτερη έχει ύψος 1735μ) βρίσκεται χαρακτηριστική χούνη που τη λένε χιονότρυπα καθώς και σκορπισμένα τα συντρίμμια κάποιου μοιραίου αεροσκάφους.

Στην επιστροφή στο καταφύγιο μας ξεδίψασε ζεστό τσάι και άφθονο νερό. Περάσαμε πολύ όμορφα και ανανεώσαμε το ραντεβού για του χρόνου.

Ένας καφές στην κατάφυτη Στενή και ένα μπάνιο στην Χαλκίδα ήταν απαραίτητα πριν τον μεγάλο δρόμο της επιστροφής.

71pos 71pos1 71pos2 71pos3

Have your say