< <

Γράμμος – Κορυφή Γκούμπελ

 Δέκα ολόκληρα χρόνια αναβάσεων και περιηγήσεων στο Γράμμο και από ότι φαίνεται αυτό το πάρε – δώσε δεν θα σταματήσει σύντομα. Κάθε φορά όλο και σε κάτι νέο θα εστιάζουμε την προσοχή μας, κάποιος άλλος προορισμός θα βρίσκεται για να επανερχόμαστε στον εντυπωσιακό αυτό ορεινό όγκο. Και ενώ μέχρι πρόσφατα όλα εδώ έμοιαζαν στάσιμα, έτσι όπως τα άφησε ο εφιάλτης του εμφυλίου, ξαφνικά μια νέα δυναμική άρχισε να εμφανίζεται. Τα γύρω ορεινά χωριά ζωντάνεψαν, ιδιαίτερα την καλοκαιρινή περίοδο, χώροι εστίασης και διαμονής ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, κόσμος πάει και έρχεται.

Στόχος της νέας μας εξόρμησης η κορυφή Γκούμπελ (ή Μπουλογιάννη) στο βορειότερο άκρο του Γράμμου, σε υψόμετρο 2254 μέτρα. Στο δρόμο Επταχώρι – Ιωάννινα στρίβουμε δεξιά για Χρυσή. Μετά το Πευκόφυτο συνεχίζει χωματόδρομος καλής βατότητας, ακόμα και από συμβατικά αυτοκίνητα. Διασχίζουμε ένα πανέμορφο δάσος μαύρης πεύκης. Νεαρά δέντρα υγιή υψώνουν τους ευθύγραμμους κορμούς τους. Πλήθος ρεμάτων κυλούν μέσα από εντυπωσιακά φαράγγια. Κορφές δασωμένες μέχρι τα ψηλότερα σημεία τους, χαρακτηριστικό του σερπεντινικού υποβάθρου της περιοχής.

Αφήνουμε αριστερά τις διακλαδώσεις για Αρρένες, λίμνες Μουτσάλα, Αετομηλίτσαα και συνεχίζουμε ακολουθώντας τις ταμπέλες για Γράμμο (Γράμμοστα) τον οικισμό στην αρχή της κοιλάδας του Αλιάκμονα που στους χάρτες αναφέρεται και σαν ερείπια Γράμμου. Δεκάδες πεταλούδες πετούν γύρω από το αυτοκίνητό μας. Περνάμε τα χαλάσματα του Λιανοτοπίου και του Βέτερνικ. Λίγο πριν τη Γράμμοστα στρίβουμε δεξιά σε ανηφορικό χωματόδρομο που οδηγεί στο μαντρί Μπαρούκα.

Μετά από 4,7 χλμ φτάνουμε σε διάσελο. Δεξιά μας η κορυφή Φλάμπουρο (υψ. 1885 μ.) και αριστερά στο βάθος του Γκούμπελ. Δεν υπάρχει μονοπάτι, αλλά εύκολα βρίσκουμε την πορεία μας μέσα στο παχύ χορτάρι που φέτος είναι ακόμα πιο πλούσιο λόγω των πολλών βροχών. Απέραντα αλπικά λιβάδια μέχρι τις παρυφές των κορυφών. Δεν είναι τυχαίο ότι προπολεμικά έβοσκαν εδώ χιλιάδες πρόβατα. Σήμερα, κτηνοτρόφοι από την Ήπειρο κυρίως βόσκουν εδώ μικρά κοπάδια προβάτων με τη βοήθεια τσομπανόσκυλων και την αδιάλειπτη παρουσία των βοσκών για το φόβο ζωοκλοπών από τους Αλβανούς γείτονες.

Ένας εντυπωσιακός αριθμός τριζονιών που ξεπερνούν σε μέγεθος τα πέντε εκατοστά κατακλύζει τον τόπο. Μικροί φυσικοί νερόλακκοι όπου ξεδιψούν τα ζώα ξεφυτρώνουν λες από το  πουθενά. Φτάνοντας στη βάση του κώνου ανεβαίνουμε από λούκι στο κέντρο του αφού από δεξιά τα βάραθρα απαγορεύουν την ανάβαση. Εκεί ακριβώς που πετούν 5 – 6 αρπακτικά και που εξαφανίζονται μόλις αντιληφθούν την παρουσία μας. Στους χαλιάδες υπάρχει λίγο τσάι, ότι απέμεινε από τη λαφυραγωγία δεκάδων επαγγελματιών συλλεκτών («τσαγάδων») αυτού του βοτάνου.

Φτάνουμε στο τριγωνομετρικό της κορυφής σε 1.30’. μπροστά μας η Αλβανία και νοτιότερα όλες οι ψηλές κορφές του Γράμμου παραταγμένες σε ευθεία. Γύρω μας τα αμπριά μιλούν για το αιματοβαμμένο παρελθόν. Η προχωρημένη ώρα και η μακριά πορεία δεν μας επιτρέπει την προσέγγιση της Γκιζντόβα, της εξαίσιας δρακόλιμνης που κρύβεται πίσω από την κορυφή Σακκούλι. Θα προτιμήσουμε να επιστρέψουμε στη Γράμμοστα για μια σύντομη ξεκούραση.

Από ψηλά διακρίνουμε τις κόκκινες στέγες των νέων οικημάτων. Την απορία διαδέχεται η έκπληξη όταν πλησιάζουμε τον οικισμό. Βίλες στη Γράμμοστα! Βίλες αλπικού τύπου, όμορφες και χλιδάτες! Μόλις πριν πέντε χρόνια ήταν που κοιμόμασταν δίπλα στους σωρούς των ερειπίων τους σκαμμένους από χιλιάδες βόμβες. Κάτω από το παγωμένο φως των άστρων και τη σιωπή που διέκοπταν τα αλυχτίσματα των τσομπανόσκυλων. Τώρα οι μπουλντόζες σαρώνουν την κοιλάδα απομακρύνοντας τις χαλαρές προσχώσεις του Αλιάκμονα για να στηθούν στέρεα τα θεμέλια της νέας αποίκησης. Οι μπετονιέρες κουβαλάνε το τσιμέντο μέσα από σκονισμένους χωματόδρομους και οι νεόπλουτοι των μεγάλων αστικών κέντρων υψώνουν εδώ τα μνημεία του σύγχρονου πολιτισμού.

Εξήντα χρόνια μετά την μεγαλύτερη τραγωδία της σύγχρονης ιστορίας μας, εκτελείται εδώ μια νέα βαρβαρότητα. Μνημειακές κατασκευές που τραυματίζουν βάναυσα το απέριττο τοπίο. Δίπλα στα αλπικά λιβάδια το γκαζόν. Παράθυρα και πόρτες απροσπέλαστες πίσω από σιδερένιες αρματωσιές για το φόβο των Αλβανών. Που ξεμπουκάρουν με τα πρώτα χιόνια από την «Πόρτα Οσμάν» για να λαφυραγωγήσουν την πραμάτεια των πλούσιων γειτόνων. Σίγουρα κάποια ιδιωτική εταιρεία θα αναλάβει την αστυνόμευση του χώρου που ίσως εξελιχθεί σε resort center κατά τα Ευρωπαϊκά πρότυπα.

Άραγε αυτά ήταν τα όνειρα των εκπροσώπων της κοινότητας Γράμμου όταν έκοβε τα οικόπεδα και σε τιμές ευκαιρίας ξεπουλούσε για την ανάπτυξη της περιοχής;

Have your say