< <

Γκόλιο, Γράμος

Το σούρουπο μας βρίσκει να ακολουθούμε το δρόμο των 22 χιλιόμετρων για το χωριό Αμάραντος και δεν μπορούμε να πιστέψουμε στα μάτια μας. Η πυκνή βλάστηση αριστερά και δεξιά του δρόμου δημιουργεί την εντύπωση ότι ακολουθούμε ένα μαγικό μονοπάτι.

Ο στενός ασφάλτινος δρόμος είναι πνιγμένος στα ανοιξιάτικα χρώματα και παρά το προχωρημένο της ημέρας με το λίγο φως και το στροφιλίκι, η διαδρομή είναι ομολογουμένως απίστευτη. Μέσα στη νύχτα και να λες “Θεέ μου τι μαγευτική διαδρομή”. Η ημέρα έχει μικρύνει αρκετά και σίγουρα θα προτιμούσες το φως, για να δεις περισσότερα, αλλά το μυαλό καταφέρνει να προσομοιώνει, η φαντασία λειτουργεί και η ομορφιά δεν χάνεται. Τρομακτική η παλιά στρατιωτική γέφυρα του Σαρανταπόρου και το χωριό Αμάραντος απέχει ελάχιστα από τα σύνορα με την Αλβανία. Ίσβορος ονομαζόταν στα σλαβικά που σημαίνει κεφαλοχώρι και στέκει ανάμεσα στις βουνοκορφές του Κάμενικ, του Μακρύκαμπου, της Μαύρης Πέτρας και της Μάργιας. Για τους ντόπιους όλα αυτά τα ονόματα έχουν να πουν πολλά, για τους περισσότερους επισκέπτες απλώς οριοθετούν μια άγνωστη περιοχή για την οποία αξίζει να μάθουμε πολύ περισσότερα. Εκτός από την ομορφιά του και το φανταστικό τοπίο που βρίσκεται χτισμένος, ο Αμάραντος είναι φημισμένος για ένα ακόμα πράγμα. Για τα μοναδικά ιαματικά λουτρά του ατμού όπου λειτουργεί πλέον οργανωμένο θεραπευτήριο.

Φτάνουμε σχεδόν νύχτα στην πλατεία του χωριού ψάχνοντας για κατάλυμα σε ένα από τα πανδοχεία. Ελάχιστος κόσμος, οι περισσότεροι γέροι, περνούν την ώρα τους στο καφενείο. Ακούνε απορημένοι ότι θέλουμε το πρωί να ανέβουμε στο Κάμενικ. Εδώ έρχεται η πρώτη απογοήτευση. “Το βουνό είναι ναρκοθετημένο, είναι δύσκολη η πρόσβαση χωρίς να γνωρίζετε την περιοχή. Προς την κορυφή Γκόλιο είναι πιο εύκολη η πρόσβαση.

Πρωινό ξύπνημα και αναχώρηση για τα λουτρά του Αμάραντου, που είναι και η αφετηρία της ανάβασης. Ακολουθούμε έναν δασικό δρόμο που μας οδηγεί σε 2 ώρες περίπου κάτω από την κορυφή Προφήτης Ηλίας απέναντι από το Καμενικ. Η παντελής έλλειψη οποιασδήποτε σήμανσης, η υπέροχη ομορφιά του τοπίου, η αναζήτηση της διεξόδου προς την κορυφή και η ανησυχία για την ασφάλεια μας μέσα στα πυκνά δάση της περιοχής λόγω των διάσπαρτων εκρηκτικών κάθε λογής, απομεινάρια του εμφύλιου πόλεμου, μας οδηγούν 3 ώρες περίπου εκτός πορείας σε δύσβατες περιοχές χωρίς πρόσβαση στις κορυφές. Διαπιστώνοντας αργά το μεσημέρι πως πρέπει να κινηθούμε, ακολουθούμε ένα δασικό δρόμο που οδηγεί κάτω από την κορυφή Γκόλιο σε ένα λιβάδι εκπληκτικής ομορφιάς, έναν επί της γης παράδεισο.

Παίρνοντας την απόφαση να ανηφορίσουμε το δάσος της οξυάς και να ανέβουμε στην κορυφή με όλους τους κίνδυνους που πιθανά θα αντιμετωπίσουμε, σε μιάμισυ ώρα βρισκόμαστε στην κορυφή. Από εδώ αγναντεύομε λαγκαδιές με οξυές, δάση με έλατα και πεύκα και στη μέση σαν στολίδια τα χώρια Πυρσόγιανη, Χιονάδες, Οξυά, Γαναδιό, Μόλιστα που προσπαθούν να μείνουν ζωντανά. Απέναντί μας ξεδιπλώνεται ο μισός ορεινός όγκος της Ελλάδος. Ο Σμόλικας, η Γκαμήλα, η Νεμέρτσικα σε μια εκπληκτική διάταξη, δίνοντας την εντύπωση μιας άλλης ζωής. Το μάτι ακουμπάει στους συνδυασμούς του κίτρινου, του πράσινου του κόκκινου, των διάσπαρτων λουλουδιών. Όλη η χλωρίδα της Ελλάδος φυτρώνει εδώ. Στο μυαλό μας έρχονται οι μνήμες του εμφυλίου πολέμου και η χιλιάδες νέοι και νέες που άφησαν τα κορμιά τους και την ψυχή τους σε αυτόν τον πανέμορφο τόπο, λες και η Ελλάδα διάλεξε για αυτούς ότι πιο παρθένο, απάτητο, άγριο και καθαρό είχε. Παρόλο που η ιστορία του εμφύλιου βρίσκεται πίσω μας πάνω από πενήντα χρόνια, παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής έχουμε την αίσθηση ότι εδώ πλανάται ολοζώντανη στο τοπίο και στις ψυχές των κατοίκων της περιοχής.

Τι είναι τελικά αυτό που μας τραβάει κάθε χρόνο να επισκεπτόμαστε το Γράμο; Είναι οι ιστορικές μνήμες που ξυπνάει για το δράμα του ελληνικού λαού που άφησε τα καλύτερα παιδιά του στις πλαγιές του η μήπως η εκπληκτική ομορφιά, ενός φυσικού μνημείου της Ελλάδας; Εμείς ακόμη δεν μπορέσαμε να απαντήσουμε παρόλο που επισκεφτήκαμε πολλές φορές μέχρι σήμερα όλη την περιοχή, και ανεβήκαμε σχεδόν σε όλες της μεγάλες κορυφές του. Το σίγουρο είναι ότι ο Γράμος αποτελεί ένα μνημείο της σύγχρονης Ελλάδος. Επισκεφτείτε τον.

Have your say