< <

Βουτσικάκι, ένα βουνό των Αγγράφων

Υπάρχουν βουνά που έχουν ταυτιστεί στη συνείδησή μας με τη χειμερινή τους όψη. Την άγρια ομορφιά τους αναδεικνύει το λευκό του χιονιού και κάνει την ανάβαση απαιτητική και όμορφη.

Ένα τέτοιο είναι και το Βουτσικάκι, βουνό των Αγράφων που υψώνεται στα 2.154 μέτρα πάνω από τη λίμνη του Μέγδοβα. Είναι μια τεράστια πυραμίδα, συνέχεια ουσιαστικά της Καράβας και της Καζάρμας. Ορατό από την πόλη μας, γνωστό σαν το βουνό όπου το χιόνι αργεί πολύ να λειώσει.

Τις λευκές του χαράδρες είχαμε τη χαρά να διασχίσουμε την περασμένη Κυριακή. Αφετηρία το διάσελο του Αγίου Νικολάου στα 1.550 μέτρα, το υψηλότερο σημείο της διαδρομής Πευκόφυτο – Βλάσι. Από εδώ περπατήσαμε στο χωματόδρομο που οδηγεί στα αλπικά λιβάδια Βλασίου – Πετρίλου. Κλειστός από τις βροχές και τις κατολισθήσεις, ενώ τα κοπάδια δεν ανέβηκαν ακόμη λόγω της παρατεταμένης κακοκαιρίας.

Μετά από μιας ώρας πορεία φτάσαμε στη βάση της κορυφής. Η πλαγιά είναι καταπράσινη από το νέο χορτάρι ενώ στις χαραδρώσεις λάμπει το χιόνι παγωμένο. Εδώ, τα μόνα λουλούδια που φυτρώνουν είναι οι κρόκοι, στα σημεία που τα χιόνια υποχωρούν. Μοβ και ελάχιστοι άσπροι, διάφανοι και ντελικάτοι. Κοντά στα 2.000 μέτρα, η πλαγιά τελειώνει. Κάτω από τα πόδια μας απλώνεται το βασίλειο της πέτρας. Τα ασβεστολιθικά στρώματα σχηματίζουν κρατήρες βάθους 2 – 4 μέτρων (δολίνες) που αποστραγγίζουν τα νερά. Το χιόνι τονίζει τις χοάνες αυτές κάνοντας εμφανές το σχήμα τους.

Πρέπει να διασχίσουμε τούτο το λιθότοπο χάνοντας ύψος για να φτάσουμε κάτω από την ψηλότερη κορφή. Προσπάθεια κουραστική και επίπονη αφού το χιόνι είναι παγωμένο και γλιστρά.

Φτάνοντας στον προορισμό μας, δυνατός αέρας μας υποδέχεται. Οι κεραίες της Ομάδας Διάσωσης και ενός ραδιοφωνικού σταθμού είναι ένα καρφί στα μάτια μας. Λες και δεν έχει τόσες άλλες κορφές το βουνό. Ντροπή σε αυτούς που τις τοποθέτησαν και σε αυτούς που έδωσαν την άδεια.

Υποχωρούμε χαμηλότερα και ξεκουραζόμαστε έχοντας στα πόδια μας από τη μια μεριά τη λίμνη του Μέγδοβα και από την άλλη το φαράγγι του Αγραφιώτη. Με τα χωριά και τους οικισμούς τους που ξεπροβάλλουν μέσα από τα δέντρα. Και τις κορφές των Αγράφων σε όλο τους το μεγαλείο. Μέχρι το Βελούχι, χαμένο στην αχλύ.

Ο ουρανός από τα δυτικά έχει κλείσει. Πυκνά μαύρα σύννεφα πλησιάζουν απειλητικά. Ο αέρας ανεβαίνει ουρλιάζοντας από το φαράγγι και φέρνει σταγόνες βροχής. Ώρα να επιστρέψουμε. Σε λίγο εδώ ψηλά θα λυσσομανούν της φύσης τα στοιχεία.

Have your say