< <

Βουδαπέστη

Αποστολή 20 δρομέων για συμμετοχή στον Διεθνή μαραθώνιο της Βουδαπέστης, της πρωτεύουσας της Ουγγαρίας διοργάνωσε ο Σύλλογος Δρομέων Τρικάλων από 9 έως 14 Οκτωβρίου 2013. Σε αυτό συμμετείχε και ο γράφων, μέλος του Συλλόγου Δρομέων και του Συλλόγου Πεζοπορίας Ορειβασίας Τρικάλων (Σ.Π.ΟΡ.Τ.) Η αποστολή συνοδευόταν και από κάποιους άλλους φίλους τουρίστες και από αυτήν οι 16 συμμετείχαν στον αγώνα 30 χλμ και οι υπόλοιποι 4 στον μαραθώνιο των 42 χλμ. Τέσσερις δρομείς ήταν κοινά μέλη και των δυο συλλόγων.

Οι Τρικαλινοί δρομείς (δεν έχουμε υπόψη μας άλλους έλληνες συμμετέχοντες) αγωνίστηκαν τιμώντας τη χώρα μας και την χώρα φιλοξενίας, όπως και το «Ευ αγωνίζεσθαι» και είχαν καλούς χρόνους. Αξίζουν συγχαρητήρια στο ΔΣ του Συλλόγου Δρομέων και στον πρόεδρο αυτού κ. Νικόλαο Οικονομίδη. Συγχαρητήρια επίσης αξίζει και ο Δήμος Βουδαπέστης που διοργάνωσε τον αγώνα και πάνω από όλα ο υπέροχος λαός της πρωτεύουσας που με την παρουσία του, τα μουσικά συγκροτήματά του και την φροντίδα των χιλιάδων αθλητών τίμησαν την ουγγρική φιλοξενία. Για την ιστορία αναφέρω ότι τον μαραθώνιο εφέτος κέρδισε ο Ούγγρος Λάζλο Νάγκι με χρόνο 2 ώρες και 21 λεπτά.

Κατά τα άλλα οι εκδρομείς είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν την ομορφιά δυο μεγάλων και ιστορικών πρωτευουσών της Ευρώπης, του Βελιγραδίου όπου μείναμε μια πλήρη ημέρα και της Βουδαπέστης, πόλης – μνημείο όπου αποτυπώνεται ο πολιτισμός και η ιστορία των λαών τους.

Οι φίλοι μας οι Σέρβοι, η ιστορία και η θρησκευτική παράδοση είναι συγγενείς και συνδεδεμένες με την δική μας, είναι σχετικά πτωχοί αλλά προσπαθούν να δημιουργήσουν υποδομές και ήδη χτυπούν την πόρτα της Ευρώπης. Τα αποτελέσματα των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ το 1999 είναι ακόμα ορατά σε πολλά κυβερνητικά κτίρια. Η εικόνα του βομβαρδισμού προκαλεί θλίψη αλλά ας ξεχνάμε ότι ακριβώς αυτοί οι βομβαρδισμοί σταμάτησαν επιτέλους τον Γ’ Βαλκανικό πόλεμο το 1999 και αποκατέστησαν τα φυσικά σύνορα των λαών της πρώην Γιουγκοσλαβίας και την Βαλκανική ειρήνη και την πορεία όλων προς την Ενωμένη Ευρώπη.

Η ιστορία των Ούγγρων είναι κάπως διαφορετική. Ιστορικά φίλοι και σύμμαχοι των Βυζαντινών Ελλήνων κατά τον Μεσαίωνα, είδαν το 1526 την χώρα τους να καταλαμβάνεται κατά το 1/3 από τους Τούρκους και κατά το 1/3 από τους Αυστριακούς. 150 χρόνια έμειναν οι Τούρκοι στην Βουδαπέστη και μετά την απελευθέρωση η Ουγγαρία, συμπεριλαμβανομένης της Τρανσυλβανίας πέρασε στα εδάφη της  Αυστριακής Αυτοκρατορίας των Αψβούργων. Οι τελευταίοι αντιμετώπιζαν πάντα την εθνική αντίσταση την περηφάνια και τον απαράμιλλο πατριωτισμό των Ούγγρων οι οποίοι επεδίωκαν την εθνική τους ανεξαρτησία και ολοκλήρωση. Ας μην ξεχνάμε ότι η μεσαιωνική Ουγγαρία η οποία δέχτηκε τον χριστιανισμό από το Βυζάντιο, απλωνόταν από την Ουκρανία μέχρι την Αδριατική θάλασσα.

Η κατάπνιξη στο αίμα της αστικο-δημοκρατικής επανάστασης του 1848 από αυστριακά και ρωσικά (τσαρικά) στρατεύματα είχε δυο αποτελέσματα. Κατ’ αρχήν το απύθμενο μίσος  των Ούγγρων κατά των σφαγέων Ρώσων του 1848 στο οποίο οφείλεται και η απόφασή τους το 1939 να συμμαχήσουν με την Χιτλερική Γερμανία εναντίον του προαιώνιου εχθρού. Δεύτερον, η Βιέννη μετασχημάτισε την Αυτοκρατορία της σε Αυστροουγγαρία με εκτεταμένα δικαιώματα πολιτικά και οικονομικά της Βουδαπέστης. Δυστυχώς όμως γι αυτούς, το τέλος του Α’ Παγκοσμίου πολέμου το 1918 έφερε την Ουγγαρία στην πλευρά των ηττημένων. Αποτέλεσμα: η ουγγρική Τρανσυλβανία πέρασε οριστικά στην Ρουμανία και η επίσης ουγγρική Βοϊβοντίνα πέρασε οριστικά στην Σερβία. Δηλαδή υπάρχει μια άλλη ολόκληρη Ουγγαρία έξω από τα σύνορα της Ουγγαρίας. Με άλλα λόγια, η ιστορική συνεργασία των Ούγγρων με τους Γερμανούς από το 1526 έως το 1945 απέβη μοιραία και καταστροφική για το έθνος τους.

Αυτά όμως είναι ιστορία. Η φλόγα και η δύναμη του ηρωικού Ουγγρικού λαού αντέχει τα πάντα. Πραγματικά, λίγοι λαοί μπορούν να υπερηφανευτούν ότι συναγωνίζονται τον πατριωτισμό των Ούγγρων.  Η Βουδαπέστη είναι γεμάτη με επιβλητικές εκκλησίες, ανάκτορα, μνημεία και κτίρια. Σε ερώτηση του γράφοντος προς τον ξεναγό από πού προήλθαν αυτά τα χρήματα η απάντηση ήταν ότι εκτός από τις προσόδους που είχε η Βουδαπέστη κατά την εποχή της Αυστροουγγαρίας, τα περισσότερα προήλθαν  από εισφορές πολιτών και κυρίως από δωρεές πλούσιων Ούγγρων του εξωτερικού, οι οποίοι όπου και να βρέθηκαν και πλούτισαν, έστελναν πάντα στην πατρίδα τεράστια ποσά για να κατασκευαστούν τεράστια κτίρια απαράμιλλης τέχνης. Ακόμα και τώρα βοηθούν την χώρα.

Η αποστολή αναχώρησε από την Βουδαπέστη πλήρης καλών εντυπώσεων. Αυτές οι πρωτεύουσες αξίζουν μια επίσκεψη. Οφείλουμε όμως να γνωρίζουμε την ιστορία τους και τον πολιτισμό τους και το πώς αυτός εφάπτεται με την δική μας ιστορία και τον πολιτισμό.

Ιωάννης Ξηρός

Bupadest1 Bupadest2

Have your say