< <

Βερλίγκα: Οι πηγές του ασπροπόταμου

Το περασμένο Σαββατοκύριακο βρεθήκαμε στον Ασπροποταμο, στο περιβάλλον εκείνο που δεν ζηλεύει κανένα τόπο συγκρίνοντας τον σε φυσικό κάλλος. Όταν μάλιστα αρκετά μέλη του συλλόγου διαβιούν στο γνωστό ταλαίπωρο λεκανοπέδιο, η επαφή με το νερό, οξυγόνο, τα έλατα και τις οξιές έμοιαζαν με συνεχή καταβύθιση στην κολυμβηθρα ενός ψυχοσωματικού Σιλωαμ.

Το Σάββατο περπατήσαμε στο ποτάμι, στην ελατοφορτωμενη Κρανιά, περιδιαβήκαμε στα πέτρινα της Τζιουρτζιας, στ’αγερωχο Γαρδικι, φάγαμε κυνήγι πέστροφας στην καταπράσινη Μηλιά και κοιμηθήκαμε αργά με λόγια της παρέας. Το πρωί της Κυριακής στο παραδοσιακό Χαλίκι κι από εκεί ορειβασία μέχρι τις πήγες του Άσπρου, στην Βερλιγκα κοντά στα 2000μ, καταπράσινα βοσκοτόπια κεντημένα μ’όλα τα χρώματα των αγρολούλουδων δρακολιμνη και νερά να ξεπηδούν από παντού, δώρα του Θεού επαταλα. Μια ξαφνική μπόρα μας ξεκουνισε και κατηφορίσαμε για την επίσης παραδοσιακή Ανθούσα. Η διαδρομή μέχρι το Στεφάνι είναι εκπληκτική, ένα πυκνό δάσος από έλατα, οξιές και γάργαρα νερά. Το απόβραδο μια βόλτα στην (όντως) Πολυθεα. Παντού όλες οι αποχρώσεις του πράσινου κι η ψυχή ν’αγαλλεται. Το βραδυ πάλι κουβέντα, δίπλα το βουητό του Κρανιωτικου κι Αθηναίοι με την υπόσχεση να ξανάλθουν σύντομα.

Have your say