< <

Αυγό κεντρικής Πίνδου

Το ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο – ανέλπιστο διάλειμμα καλοκαιρίας στον βροχερό Οκτώβρη – προσέφερε ευκαιρία μοναδική για ένα διήμερο ταξίδι στην περιοχή της Βάλια Κάλντα. Με αφετηρία μας όπως πάντα το Περιβόλι, ένα από τα Βλαχοχώρια, στο ανατολικότερο άκρο του νομού Γρεβενών.

Η περίφημη Ζεστή Κοιλάδα είναι ένα τεκτονικό βύθισμα που περικλείεται από ψηλές κορυφές. Μια αποκομμένη περιοχή, ο κατεξοχήν βιότοπος της αρκούδας και άλλων σπάνιων ειδών ζώων και φυτών. Βέβαια, όπως και σε κάθε εθνικό δρυμό της χώρας μας η προστασία του υπάρχει μόνο στα χαρτιά, αφού η κάθε είδους δράση (βόσκηση, αλιεία, υλοτομία) ακόμα και στον πυρήνα του είναι ανεξέλεγκτη.

Η κοιλάδα προσπελαύνεται μόνο από τρία σημεία, τη Σαλατούρα Μηλιάς στο νότιο τμήμα, τη Σαλατούρα Παπαγιάννη στο ανατολικό και τη Σαλατούρα Σταυρού στο βόρειο. Δύσβατοι χωματόδρομοι, απροσπέλαστοι το χειμώνα οδηγούν στην καρδιά του δρυμού και στο περίφημο Αρκουδόρεμα που τη ροή του ακολουθεί τμήμα του διεθνούς μονοπατιού Ε6 μέχρι τη Βοβούσα. Είναι μια υπέροχη διαδρομή που συνιστούμε σε κάθε πεζοπόρο προτείνοντας σαν καταλληλότερη περίοδο τους μήνες Μάιο – Ιούνιο δηλαδή την καρδιά της άνοιξης για τη Ζεστή Κοιλάδα.

Στόχος της εκδρομής μας η κορυφή Αυγό, στο βορειοδυτικό άκρο του δρυμού. Διανυκτέρευση στο Περιβόλι και νωρίς το πρωί της Κυριακής βρισκόμαστε στη θέση «Ντίζα» σε υψόμετρο 1530 μέτρων. Δυο μεγάλα φορτηγά θα γεμίσουν πρόβατα και κατσίκια για να τα οδηγήσουν στα χειμαδιά αφού ο καιρός κρύωσε πλέον και εδώ ψηλά ο χειμώνας δείχνει τα δόντια του από νωρίς.

Αφήνοντας το δρόμο για τη Σαλατούρα Σταυρού ανηφορίζουμε δεξιά το χωματόδρομο κερδίζοντας διαρκώς ύψος. Το ψυχρό πρωινό μας χαρίζει μια ατμόσφαιρα διαυγή και θέα απεριόριστη. Περνάμε από συστάδες οξιάς. Τα φύλλα τους έχουν αρχίσει ήδη να παίρνουν τα μοναδικής ομορφιάς κίτρινα χρώματα που χαρακτηρίζουν αυτό το ψυχρόφιλο δέντρο. Ψηλότερα συναντάμε τα πρώτα ρόμπολα. Οι τεράστιοι ρωμαλέοι κορμοί αντιπαλεύουν αιώνες τώρα τους ανελέητους χειμώνες.

Σε 1.45’ φτάνουμε σε αλπικά λιβάδια σε υψόμετρο 2000 περίπου μέτρων όπου καταλήγουν τα νερά που έρχονται από την κορυφή σκάβοντας το βραχώδες υπέδαφος και σχηματίζοντας ρυάκια και καταρράκτες. Βρισκόμαστε σε μια ειδυλλιακή καταπράσινη τοποθεσία διάστικτη από μικρές λίμνες που αντικατοπτρίζουν τις κορυφές των ρόμπολων. Εδώ, θα στηθεί ένα πρόχειρο μαγειρειό για να ετοιμαστεί το γεύμα που θα απολαύσουμε στην επιστροφή μας.

Χωρίς μονοπάτι ανεβαίνουμε τη ράχη του βουνού με δυτική κατεύθυνση. Βαδίζουμε ανάμεσα σε ρόμπολα και βράχια. Κόκκινα στην όψη λιθάρια, υπολείμματα της παγετωνικής εποχής. Λιθώνες που έσπειραν οι παγετώνες σαρώνοντας στο πέρασμα τους το σερπεντινικό υπόβαθρο. Τα κόκκινα και πράσινα χρώματα των βράχων χαρακτηρίζουν την περιοχή όπως και τον γειτονικό Σμόλικα και τη Βασιλίτσα, δηλώνοντας την ηφαιστειακή του προέλευση. Είναι αυτά που χαρίζουν στον τόπο τη δυνατότητα να φιλοξενεί σπάνια ενδημικά είδη φυτών. Πάνω σε αυτά τα βράχια ξεσπούν συχνά βίαιες οι καταιγίδες πυρπολώντας τον τόπο με κεραυνούς σε μια συχνότητα μοναδική στον Ελληνικό χώρο.

Χρειαζόμαστε 30’ ανηφορικής πορείας για να φτάσουμε στο μικρό οροπέδιο κάτω από τον κώνο της κορυφής. Από εδώ ξεχωρίζουμε το πυροφυλάκιο που έχει το μοναδικό προνόμιο να φιλοξενεί στην κορυφή του το τριγωνομετρικό. Είναι η ψηλότερη κορυφή όλου του ορεινού συγκροτήματος που από το υψόμετρο των 2177 μέτρων προσφέρει θέα καταπληκτική στις κορυφές της Τύμφης, του Σμόλικα και της Βασιλίτσας. Η δυτική πλαγιά κόβεται απότομα και χίλια μέτρα χαμηλότερα ξεχωρίζουν τα σπίτια της Βοβούσας. Στην νοτιοανατολική πλευρά σχηματίζεται η άγνωστη στους περισσότερους λίμνη του Αυγού που μαζί με τις δίδυμες λίμνες της Φλέγγας τονίζουν το παγετωνικό παρελθόν του συγκροτήματος.

Επιστρέφοντας είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε αρνί κλέφτικο, έτσι όπως ξέρει να το μαγειρεύει ο Θανάσης ο Μπαλαμώτης, γνήσιος Περιβολιώτης, του οποίου η συμβολή ήταν καθοριστική για την επιτυχία της εκδρομής μας.

Have your say