< <

Αυγό – Αρκουδόρεμα -Βοβούσα

Η περιοχή της Βάλια Κάλντα ήταν για μας πάντα ένας προορισμός πολύ ελκυστικός. Αφορμή για την πρώτη μας γνωριμία ήταν ο Θανάσης ο Μπαλαμώτης, γέννημα – θρέμμα Περιβολιώτης και απόλυτος γνώστης του χώρου. Μαζί του ανεβήκαμε σε όλες τις κορφές που κυκλώνουν την κοιλάδα, περπατήσαμε σε μονοπάτια, κατασκηνώσαμε κάτω από τα αστέρια, μυηθήκαμε στα μυστικά της. Από τα βάθη της καρδιάς μας τον ευχαριστούμε για όλα.

Ο σκοπός του τελευταίου μας ταξιδιού ήταν διπλός. Ανάβαση στην κορυφή Αυγό και διάσχιση του Αρκουδορέματος, μέχρι τη Βοβούσα. Σάββατο μεσημέρι λοιπόν στο Περιβόλι και οι γύρω κορυφές ζωσμένες από σύννεφα βροχής. Κάποιες σκέψεις για διαμονή στο χωριό πνίγηκαν στη γέννησή τους. Υπήρχε βλέπετε και ένα αρνί που έπρεπε να ψηθεί εκεί ψηλά, με τρόπο παραδοσιακό. Ο Θανάσης είχε έτοιμο τον σχετικό εξοπλισμό και αδημονούσε. Στη θέση Ντίζα στρίψαμε αριστερά για τον Δρυμό και αμέσως κατόπιν δεξιά ακολουθώντας χωματόδρομο που ανεβαίνει πολύ ψηλά, στα 1900 μέτρα τερματίζοντας μπροστά σε έρημο προς το παρόν μαντρί. Μας υποδέχτηκαν δυο τσοπανόσκυλα με άγριες κατ αρχήν διαθέσεις, που γρήγορα έγιναν φίλοι και φύλακές μας.

Οι πρώτες ψιχάλες δεν αποθάρρυναν τον Θανάση που άρχισε το σκάψιμο. Το «κλέφτικο» απαιτεί ψήσιμο μέσα στο χώμα, σε σιγανή φωτιά για ώρα πολλή. Ούτε όταν απέναντι στη Φλέγγα έσκασαν οι πρώτοι κεραυνοί έκανε πίσω, αντίθετα με τις γυναίκες της παρέας που με πρόσχημα την εύρεση νερού κατέβηκαν στο Περιβόλι με την ευγενική συνοδεία του Γιάννη. Απτόητος και ο Νίκος που εν μέσω κοσμοχαλασιάς έστησε την όμορφη πορτοκαλί σκηνή του πάνω στο πράσινο λιβάδι.

Κι όταν η μπόρα πέρασε χωρίς να μας αγγίξει, ήρθε η ώρα της κορυφής που δεν χρειάστηκε παρά 40 λεπτά ανάβασης. Από εκεί η θέα είναι απίθανη προς τη Βάλια Κάλντα και τις γύρω κορυφές, τη Βοβούσα και το Αρκουδόρεμα που σκίζει τα σπλάχνα της κοιλάδας αναζητώντας τον Αώο.

Με την επιστροφή το φαγητό ήταν ήδη έτοιμο και το γλέντι είχε ξεκινήσει με τη συμμετοχή γνωστών και φίλων Περιβολιωτών που έμαθαν ότι κάτι τρέχει εκεί ψηλά στη Λάκα του Αυγού. Κι όταν έπεσε το σκοτάδι και μαζί του ήρθε η ψύχρα, τα ρόμπολα τριζοβολούσαν στη φωτιά και έδιωχναν τη νύστα.

Σ’ αυτά τα υψόμετρα λίγος ύπνος αρκεί για να σε ξεκουράσει και να σε γεμίσει ενέργεια για την πορεία της επομένης. Που ξεκινά από την καρδιά της Βάλια Κάλντα και ακολουθεί την κοίτη του Αρκουδορέματος πότε από τη μια πλευρά του και πότε από την άλλη. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να περνάμε το ρέμα πέτρα την πέτρα αφού γεφύρια δεν υπάρχουν (εκτός από ένα στην αρχή). Με ότι αυτό συνεπάγεται αν πέσουμε στο νερό.

Η πορεία ακολουθεί το διεθνές μονοπάτι Ε6 και είναι μια από τις ωραιότερες στη χώρα μας. Ιδιαίτερα αυτή την εποχή που για το συγκεκριμένο τόπο ισοδυναμεί με την κορύφωση της Άνοιξης. Μια ανεβαίνουμε ψηλά πάνω από την κοίτη, μέσα σε ρόμπολα γιγάντια και μια κατεβαίνουμε χαμηλά, σε λιβάδια πράσινα και ανθισμένα. Το πυριτικό υπόβαθρο ευνοεί την ανάπτυξη μεγάλης ποικιλίας λουλουδιών σπάνιων και μοναδικών. Πανέμορφες μωβ ορχιδέες ( Dactyloriza saccifera) γιγάντια αγριομπίζελα (Lathyrus grandiflorus) νε νωπή την υγρασία της νύχτας πάνω τους και πλήθος κατακόκκινα γαρυφαλάκια (Dianthus cruentus) με μακρύ λεπτό μίσχο. Όπου υπάρχουν ρέματα, μικρά – μικρά ανθάκια Pinguicula hitriflora καρτερούν να αρπάξουν έντομα ανύποπτα. Στη σκιά των δέντρων κρύβονται κάτασπρες παιώνιες, είδος δυσεύρετο.

Η διαδρομή μακριά και επίπονη, που όμως δεν μας κουράζει αφού οι εναλλαγές του τοπίου είναι άπειρες. Είναι ένα φαράγγι εφάμιλλο ή και ανώτερο του Βίκου, ελάχιστα γνωστό πέρα από τους ντόπιους. Με περάσματα δύσκολα σε κάποια σημεία αφού το μονοπάτι κόβεται από τις σάρες και ο γκρεμός παραμονεύει. Όταν συναντάμε τον Αώο το τοπίο γαληνεύει. Τον τόνο δίνουν τα ήρεμα λιβάδια που κατακλύζονται από πεταλούδες κάθε είδους.
Μετά από συνολική πεντάωρη πορεία φτάνουμε στη Βοβούσα, την πύλη του Αώου. Από εδώ επιστρέφουμε στο Περιβόλι χάρη στην οδική βοήθεια της Εύης που την ευχαριστούμε. Να είναι καλά, όπως και όλοι οι Περιβολιώτες που ευγενικά μας δέχονται κάθε φορά και μας φιλοξενούν.

Have your say