< <

Από το Δροσοχώρι στην Τσούκα

ο Δροσοχώρι είναι καλά κρυμμένο πάνω από το Καμνιαΐτικο ρέμα, είναι ένα χωριό που σπάνια βλέπει ο ήλιος, έτσι ώστε να δικαιολογεί απόλυτα το παλιότερο όνομά του – Τυφλοσέλι. Χτισμένο σε υψόμετρο 950 μέτρων στις παρυφές πυκνού δάσους, χωριό κτηνοτρόφων και υλοτόμων, ζωντανεύει το καλοκαίρι, όπως όλα τα χωριά της περιοχής. Λίγα ίχνη από το οικιστικό του παρελθόν διατηρούνται, αφού κάηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς το 1943. Εκείνο που αναλλοίωτο διατηρείται είναι το όμορφο φυσικό περιβάλλον με κυρίαρχο στοιχείο το νερό. Νερό που τρέχει από παντού, ρέματα, καταρράκτες και ρυάκια.

Από ορειβατική σκοπιά, αποτελεί βάση για ανάβαση στον ορεινό όγκο του Αυγού, την νότια προέκταση της Πίνδου, που κυριαρχεί στον χώρο. Στόχος μας η Τσούκα (υψ. 1727 μ.) στην βορεινή άκρη του συγκροτήματος. Πάνω ακριβώς από την κοίτη του Ασπροπόταμου, προσφέρει όμορφη θέα προς όλες τις κατευθύνσεις αν και το ύψος της δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο.

Από την πλατεία του χωριού ακολουθούμε στενό δρομάκι ανηφορίζοντας μέχρι τα τελευταία σπίτια, για να συναντήσουμε τον δασικό δρόμο που ελίσσεται στην πλαγιά καταλήγοντας στο μαντρί. Αριστερά μας, νεόκτιστη τσιμεντένια δεξαμενή. Από εδώ ξεκινά μονοπάτι χωρίς σήμανση για τον προορισμό μας. Αυτό διασχίζει το δάσος, αλλού φαρδύ και ευδιάκριτο και αλλού στενό και δύσβατο. Έχοντας αριστερά  το φαράγγι, βαδίζουμε με δυτική κατεύθυνση, περνώντας μέσα από συστάδες πεύκων τόσο πυκνές που ο χώρος σκοτεινιάζει. Παρόλο το προχωρημένο του φθινοπώρου, τα μανιτάρια απουσιάζουν, αφού ο κρύος Οκτώβρης διαδέχτηκε απότομα τον θερμό και άνυδρο Σεπτέμβρη. Φρούδες αποδείχτηκαν οι ελπίδες ανεύρεσης των εκλεκτών εδεσμάτων που κάθε χρόνο αυτή την εποχή απολαμβάνουμε.
Κάπου – κάπου, ο ήλιος διαπερνά τα φυλλώματα φωτίζοντας τις καφετιές φτέρες. Έντονα ανηφορική η πορεία μας, απαιτεί κάποιες στάσεις για σύντομες ανάσες. Μετά από πορεία μιάμισης ώρας φτάνουμε σε ένα μικρό πλάτωμα όπου είναι χτισμένο το μαντρί. Λίγο πιο πάνω η απαραίτητη ποτίστρα, χωρίς νερό αυτή την περίοδο. Εδώ το δάσος τελειώνει και μικρά αλπικά λιβάδια συντηρούν την τοπική κτηνοτροφία.

Βγαίνοντας στην ράχη, ο τεράστιος κώνος του Αυγού (υψ. 2148 μ.) είναι αυτός που αιχμαλωτίζει τη ματιά μας. Ελάχιστα υπολείμματα χιονιού διατηρούνται στη βόρεια όψη του. Από εδώ πρέπει να είναι δυο ωρών απόσταση. Πρόκληση για κάθε ορειβάτη, αλλά ας το αφήσουμε για το επόμενο πρόγραμμά μας και ας αρκεστούμε στην προγραμματισμένη μας ανάβαση.

Στροφή δεξιά, και βαδίζουμε σε ευθεία έχοντας μπροστά μας τον κώνο της Τσούκας. Στη βάση της κορυφής μια τελευταία προσπάθεια και μετά από συνολική πορεία δυόμιση περίπου ωρών έχουμε φτάσει όλοι στο τριγωνομετρικό. Η διαύγεια της μέρας και η απουσία ανέμου μας επιτρέπουν την παραμονή στην κορυφή για αρκετή ώρα. Τόση, ώστε να αποτυπώσουμε στο μυαλό μας τη γεωγραφία και όλη την ομορφιά του τόπου που απλώνεται κάτω από τα πόδια μας.

tsuka tsuka2 tsuka6 tsuka7 tsuka17

Have your say