Η Καλύψω απέτυχε να κρατήσει για πάντα δικό της τον Οδυσσέα, η νοσταλγία ήταν ισχυρότερη από την ομορφιά της Καλυψώς. Οι εκκλήσεις στην Αθηνά για επιστροφή στην Ιθάκη βρίσκουν ανταπόκριση. Με παρέμβασή της θεάς, ο Δίας στέλνει τον Ερμή στο νησί της Καλυψώς την Ωγυγία, κάπου γύρω από την Μάλτα, την διατάσσει να απελευθερώσει τον Οδυσσέα.

Θέλοντας και μη η Καλυψώ τον βοηθά να φτιάξει την σχεδία του, τον εφοδιάζει με μαύρο κρασί και ψωμί, του δείχνει τα αστέρια που πρέπει να ακολουθήσει για να βρει τον τόπο του.

Εδώ κάπου χάνουμε τα ίχνη της Καλυψώς. Συνέχισε η όμορφη Καλυψώ να κρύβεται στην Ωγυγία, όπως υπονοεί το όνομά της, είτε ξεκίνησε ένα  απελπισμένο ταξίδι για να ξαναβρεί τον καλό της; Μήπως την γέλασαν τα αστέρια, αντί το Ιόνιο της έδειξαν το Αιγαίο; Απελπισμένη από την άκαρπη αναζήτηση κατέφυγε στον Κίσσαβο; Εάν έγινε κάπως έτσι, σίγουρα θα διάλεξε τόπο να κρυφθεί στις δασωμένες πλαγιές, κοντά στην θάλασσα που πήρε τον καλό της.

Τόπο σαν την σπηλιά της στην Ωγυγία. Ας ακούσουμε τον Όμηρο να την περιγράφει:

Πλησίασε (ο Ερμής) προς την ευρύχωρη σπηλιά όπου η καλλίκομη νεράιδα

κατοικούσε. Τη βρήκε μέσα. Κόρωνε στη σχάρα μια φωτιά μεγάλη,

και μοσκοβόλαγε ένα γύρο το νησί,

που καίγονταν ο κέδρος ο καλόσχιστος κι η θούγια.

Εκείνη εκεί: να τραγουδά με την ωραία φωνή της,

υφαίνοντας στον αργαλειό με τη χρυσή σαΐτα.

Γύρω από τη σπηλιά θρασομανούσε δάσος με λεύκες, σκλήθρες,

κυπαρίσσια μυριστά. Πουλιά με τα φτερά τους τεντωμένα,

τώρα πάνω στους κλώνους κούρνιαζαν: γεράκια, […]

κουκουβάγιες και μακρύγλωσσες θαλασσινές κουρούνες […].

Κι εκεί μπροστά να περιβάλλει τη βαθιά σπηλιά

μια νιούτσικη και καρπερή κληματαριά, σταφύλια φορτωμένη.

Τέσσερις κρήνες στη σειρά να τρέχουν, στο πλάι η μια της αλληνής,

κι όμως η καθεμιά αλλού το γάργαρο νερό της να ξεδίνει.

Στις δυο μεριές λιβάδια μαλακά μ’ άγριες βιολέτες

κι άγρια σέλινα. Κι ένας θεός αν έρχονταν εδώ,

κοιτάζοντας αυτό της ομορφιάς το θαύμα, θα γέμιζε

αγαλλίαση η ψυχή του.

Έτσι αγαλλίασε  η ψυχή μας σήμερα στην «κατοικία» της Καλυψώς στον Κίσσαβο. Νότια της Καρίτσας, πάνω από το Κόκκινο Νερό. Αυτός ήταν ο προορισμός της κοινής πορείας των ορειβατικών συλλόγων της Θεσσαλίας, το «φαράγγι της Καλυψώς». Δεκάδες ορειβάτες έφτασαν μέχρι της δύο μεγάλες βάθρες και τον καταρράκτη, ίσως το πιο όμορφο μέρος από όσα αντίστοιχα έχουμε επισκεφθεί.

__________________ Άρθρα στην ίδια Περιοχή __________________

Από την Αγιά στο Μεγαλόβρυσο Στο δάσος Πολυδενδρίου Από το Μεταξοχώρι στην Ανατολή Μαγευτικό ταξίδι ψυχής Στην Όσσα (Κίσσαβος) Κίσσαβος – Από την Σπηλιά στην Ανατολή Ομιχλώδης Κίσσαβος Το φαράγγι της Καλυψους στον Κίσσαβο Στον παγωμένο Κίσσαβο Κίσαβος, 1η πανθεσσαλική ορειβατική συνάντιση Ανάβαση στον Κίσσαβο Στο μονοπάτι των κλεφτών Κίσσαβος Παλαιά Σωτηρίτσα – Βελίκα Στο δάσος του Πολυδενδρίου Μια διαδρομή στον Κίσσαβο Διάσχιση στον Κίσσαβο Ανάβαση στον Κίσσαβο