< <

Ανάβαση Τσούκα Ρόσσα

Πρόκειται για ένα εντελώς ιδιαίτερο ορεινό συγκρότημα. Κατέχει τμήμα της κεντρικής Πίνδου και περιβάλλει την γνωστή «Ζεστή Κοιλάδα» (Βάλια Κάλντα). Στην ιδιαιτερότητά του συμβάλλει τόσο η γεωγραφική του θέση όσο και το είδος των πετρωμάτων του. Το κατά βάση σερπεντινικό υπόβαθρο υποστηρίζει την ανάπτυξη μιας ιδιαίτερης χλωρίδας με πολλά ενδημικά είδη. Το ψυχρό κλίμα υποστηρίζει την εκτεταμένη παρουσία της οξιάς που εδώ σχηματίζει μεγάλα αμιγή δάση. Έντονη είναι η παρουσία του μαυρόπευκου με τους ψηλούς ευθυτενείς κορμούς, ιδιαίτερα στις κορυφές που περιβάλλουν την Βάλια Κάλντα.

Αυτό όμως που θεωρείται σαν το σήμα – κατατεθέν της ορεινής αυτής ζώνης είναι το ρόμπολο (Λευκόδερμη Πεύκη), ένα ανθεκτικότατο είδος πεύκου με εύρωστο ανοιχτόχρωμο κορμό του οποίου ο φλοιός σχηματίζει χαρακτηριστικά πολύγωνα. Η ζώνη βλάστησης του φτάνει πολύ πάνω από τα 2000 μέτρα, εκεί όπου κανένα άλλο είδος δέντρου δεν μπορεί να επιβιώσει. Πολλές φορές, για να μπορέσουν να αντέξουν στους ψυχρούς ανέμους που σαρώνουν το βουνό, οι κορμοί τους συμπλέκονται. Ελ άλλου, τα περισσότερα ρόμπολα έχουν κουτσουρεμένες κορυφές και κορμούς σημαδεμένους από τους κεραυνούς.

Τα αλπικά υψόμετρα αποτελούν νεκροταφεία ρόμπολων, οι κορμοί των οποίων, απογυμνωμένοι από τον φλοιό τους, ασπρίζουν από τα χιόνια και τις βροχές, είτε κατακείμενοι, είτε ακόμα όρθιοι αλλά στερημένοι από τους χυμούς της ζωής.

Ο στενότερος συγγενής αυτής της ορεινής ζώνης είναι ο Σμόλικας που έχει παρόμοιο γεωλογικό υπόβαθρο και βρίσκεται αρκετά βορειότερα.

Στην συχνή παρουσία μας στην περιοχή είχαμε την ευκαιρία να ανεβούμε σε όλες τις κορυφές του συγκροτήματος (Αυγό, Φλέγγα, Αυτιάς, Φλάμπουρο, Πυροστιά, Αγιουάρα, Μπάλτες) με εξαίρεση την βορειοδυτικότερη από αυτές που ονομάζεται Τσούκα Ρόσσα και έχει υψόμετρο 1987 μέτρα. Βρίσκεται ανάμεσα στη λίμνη των πηγών του Αώου και την Βοβούσα και περιβάλλεται από πυκνά δάση οξιάς και μαυρόπευκου. Η παρουσία του ρόμπολου δεν είναι συχνή, ούτε υπάρχουν τα εκτεταμένα διάσελα που συναντάμε ανατολικότερα.

Η προσπέλαση είναι εύκολη αν ακολουθήσουμε τον χωματόδρομο που ξεκινά αμέσως μετά το πρώτο φράγμα και φτάνει  ως το πυροφυλάκιο της κορυφής, αλλά απαιτεί πολύ χρόνο. Εμείς επιλέξαμε να σκαρφαλώσουμε την πλαγιά, αριστερά του δρόμου που οδηγεί στην Βοβούσα και ξεκινά από το δεύτερο και κυριότερο φράγμα. Η ανάβαση είναι απότομη, ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση μαυρόπευκου και πιξαριού, έτσι κάποιες ανάσες είναι απαραίτητες.

Σε μια περίπου ώρα φτάνουμε σε διάσελο όπου συναντάμε τον βασικό χωματόδρομο που οδηγεί στην κορυφή και τον ακολουθούμε μέχρι το σημείο που βρίσκουμε τα σημάδια του τοπικού μονοπατιού Ρ4. Από εδώ και πέρα συνεχίζουμε αναφορικά σε δάσος με μαυρόπευκα και οξιές μέχρι το σημείο που ξαναβρίσκουμε τον χωματόδρομο. Από εδώ ακολουθούμε πορεία που μας φάνηκε αιώνας μέχρι να φτάσουμε στο ερειπωμένο από τις κακοκαιρίες πυροφυλάκιο. Δίπλα του είναι το κολωνάκι της κορυφής. Στην ουσία δεν πρόκειται για κορυφή, αλλά για ένα πλάτωμα με θέα προς την λίμνη του Αώου και το ανατολικό Ζαγόρι (Βοβούσα, Γρεβενίτι, Φλαμπουράρι).

Στη συνέχεια το μονοπάτι συνεχίζει κατηφορίζοντας στην Βοβούσα. Μια διαδρομή που σίγουρα θα περιλάβουμε σε κάποιο από τα επόμενα προγράμματά μας αφού η περιοχή είναι μια από τις πλέον αγαπημένες μας.

Εκτελέστε το διανεμόμενο αρχείο

Have your say