< <

Ανάβαση στο Χαλικόβουνο

Το Χαλικόβουνο (υψ. 2135 μ.) είναι τμήμα του σχηματισμού της Νεράιδας, της φυσικής συνέχειας δηλαδή του ορεινού όγκου της Τριγγίας προς νότο. Είναι και η ψηλότερη κορυφή του σχηματισμού και μάλλον αυτή με την ωραιότερη θέα, σίγουρα όμως η πιο επιβλητική καθώς η προέκτασή της καταλήγει σε τεράστια ορθοπλαγιά, πάνω από το Παλαιοχώρι. Όπως συχνά συμβαίνει, η ονομασία της διαφέρει από την επίσημη που αναγράφεται στους χάρτες (Μπριτσιάσα) ή και από εκείνη που κάποιοι ντόπιοι αναφέρουν (Μπουτζά).

Η προσπέλασή της γίνεται από τρεις βασικές κατευθύνσεις. Νότια από την Πύρρα, νοτιοδυτικά από τη Δέση και βόρεια από τη θέση Γκολέμι, ανάμεσα στο Παλαιοχώρι και στην Κρανιά. Σαν ηπιότερη διαδρομή διαλέξαμε την πρώτη, λόγω του δυνατού ανέμου αλλά και για να αποφύγουμε τα χιόνια των βορεινών πλαγιών.

Ακολουθώντας το δρόμο που οδηγεί από το Νεραϊδοχώρι στην Πύρρα, λίγο μετά την πέτρινη γέφυρα υπάρχει χωματόδρομος δεξιά που με βόρεια κατεύθυνση οδηγεί σε βοσκοτόπια. Φτάνοντας στην πρώτη ποτίστρα, είμαστε ήδη σε υψόμετρο 1450 μέτρων, στις παρυφές του ελατόδασους. Από εδώ, συνεχίζουμε στο χωματόδρομο ή μπαίνουμε στο δάσος με κατεύθυνση ΒΑ. Σε 10’ φτάνουμε σε νέα ποτίστρα με θέα προς τις ψηλές κορυφές του βουνού. Ιδανικός τόπος για κατασκήνωση το καλοκαίρι, αν δεν υπάρχει βέβαια ο κίνδυνος των τσοπανόσκυλων.  Δεξιά μας ο ήπιος όγκος του Μπουτζά, στο βάθος λευκό και μακρινό το Χαλικόβουνο. Δεξιά η Τσούμα (Κοκκινόβρυση) και ακόμα δεξιότερα η Μπουντούρα (Νεράιδα).

Από εδώ ξεκινά η πραγματική ανάβαση. Σε πετρώδες έδαφος ακολουθούμε πορεία πολύ ανηφορική προς το διάσελο ανάμεσα σε Τσούμα και Χαλικόβουνο. Το χιόνι που συναντάμε δεν είναι αρκετό για να μας δυσκολέψει. Δεν χρειάζεται ούτε καν τις γκέτες να φορέσουμε.

Φτάνοντας στο τέρμα της πλαγιάς, η αποζημίωση των κόπων μας. Ένα από τα πιο τραχιά ορεινά τοπία, το μεγαλείο του οποίου τονίζει το απέριττο λευκό. Πάνω από τον χαώδη γκρεμό ισορροπεί ένας κάθετος ασβεστολιθικός βράχος κοκκινωπός στην όψη που η ρίζα του συναντά το Παλαιοχώρι. Σε αντίθεση με τις δυτικές πλαγιές του βουνού που είναι σχετικά ήπιες και δασωμένες, οι ανατολικές συνιστούν τον ορισμό του απόκρημνου. Δεξιά μας το νότιο κομμάτι του βουνού, μια επιμήκης λευκή δαντέλα που αντανακλά το έντονο φως του ήλιου.

Και από εδώ, μια ανάσα πια η κορυφή μας! Κόντρα στον δυνατό άνεμο που στροβιλίζει τους παγοκρυστάλλους γύρω από τα σώματά μας. Εμείς θα απολαύσουμε το μεγαλείο των λευκοντυμένων Τζουμέρκων, της Κακαρδίτσας, του Περιστερίου, της Γκαμήλας και του Γράμμου. Θα αφήσουμε την ματιά μας να πλανηθεί μέχρι τις εσχατιές της χώρας. Εικόνες ακριβοθώρητες, μοναδικές, πολύτιμες.

Have your say