< <

Ανάβαση στη Μαρόσα (από Νεραϊδοχώρι )

Η Μαρόσα ανήκει στο κομμάτι της νότιας Πίνδου, όπου μαζί με τη Λουπάτα και το Αυγό δημιουργούν ένα ξεχωριστό ορεινό συγκρότημα του νομού μας. Στο παρελθόν έχουμε πραγματοποιήσει εξορμήσεις και στις τρεις κορυφές, τόσο στη καθεμία χωριστά, όσο και διασχίζοντας ολόκληρη την κορυφογραμμή. Δυστυχώς, λίγες ήταν εκείνες οι φορές που την βρίσκαμε ανέφελη. Ακόμη και το καλοκαίρι, είναι πολύ πιθανό να την πετύχει κανείς μπουρινιασμένη, σα’ να φοβάται τη μοναξιά και να μη θέλει να αποχωριστεί τους πιστούς της συντρόφους, τα σύννεφα.

Έτσι και τη Κυριακή που μας πέρασε, δε θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά. Το βροχερό πρωινό θα μας βρει απέναντι απο το Νεραϊδοχώρι, όπου βρίσκεται και το σημείο εκκίνησης. Αφήνοντας πίσω και δεξιά μας, τον χωματόδρομο που οδηγεί προς τις κεραίες, ξεκινάμε την πεζοπορία μέσα στο πανέμορφο ελατόδασος της περιοχής.

Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, εγκαταλείπουμε το δάσος και πορευόμαστε πλέον στα υποαλπικά τμήματα του βουνού. Στα αριστερά μας, υψώνεται η κορυφή της Λουπάτας και στα δεξιά μας, αυτής της Μαρόσας.

Από την βάση των δύο κορυφών, ακολουθούμε ανοδική πορεία, για να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε την κορυφογραμμή της Μαρόσας. Από εδώ και στη συνέχεια, θα πατήσουμε στο λιγοστό φρέσκο χιόνι που υπάρχει, υπενθυμίζοντάς μας ότι ο χειμώνας είναι εδώ, παρόλο που στα πεδινά ο καιρός έχει αντίθετη άποψη. Αφού βγούμε στον αυχένα ακολουθούμε πορεία προς τα δεξιά, πάνω στην κορυφογραμμή. Η χαμηλή νέφωση κυριολεκτικά εχει καταπιεί την κορυφή και κάνει την ανάβαση δυσκολότερη.

Οι ομαλές βορειοανατολικές πλευρές, δημιουργούν δολίνες και καταλήγουν ομαλά στο μεγάλο ελατόδασος. Σε αντίθεση, με τις απόκρημνες νοτιοδυτικές πλευρές, που δημιουργούν εντυπωσιακές κόψεις που καταλήγουν σε γκρεμούς εκατοντάδων μέτρων. Είναι εντυπωσιακό το θέαμα που βλέπει κανείς, με τα σύννεφα να χτυπούν με ορμή πάνω στο ακούραστο κορμί του βουνού,  και άξαφνα να καταλήγουν σε απύθμενους γκρεμούς. Μια πάλη τόσο άγρια, όσο παράλληλα και αρμονική.

Μετά από μία τρίωρη περίπου πορεία, αγγίζουμε την κορυφή. Εκεί όμως μας περιμένει μια ευχάριστη έκπληξη. Ένα κομμάτι τούρτας μας προσφέρεται απλόχερα, από τον συνορειβάτη Γιάννη, ο οποίος μας έδωσε ιδιαίτερη τιμή και χαρά να μοιραστεί μαζί μας στα 2022 μέτρα, την επέτειο των γενεθλίων του. Του ευχόμαστε από καρδιάς, χρόνια πολλά και πάντα ψηλά στις κορυφές που επιθυμεί.

Κάπως έτσι και με τις σκέψεις μας να ταξιδεύουν ελεύθερα, θα μας βρει ακόμη μια Κυριακή στο βουνό. Μπορεί τα σύννεφα να μας κρύβουν τη θέα, αλλά είναι ευκαιρία να ταξιδέψουμε με το μυαλό? και που ξέρει κανείς, αν κλείσουμε τα μάτια ίσως να αγγίξουμε τα σύννεφα, φτάνοντας έτσι ως τα Τζουμέρκα ή να ακουμπήσουμε την Κακαρδίτσα ή ακόμη και να αισθανθούμε τον άνεμο που σκίζει τα οξύκορφα στο Χατζή. Γιατί όσο και αν το σώμα κουραστεί, το πνεύμα πάντα θα βρίσκεται σε αέναη τροχιά.

Εκτελέστε το διανεμόμενο αρχείο

Have your say