< <

Ανάβαση στην Μπουντούρα

Έχοντας συνδυάσει το βουνό με τον χειμώνα, μείναμε έκπληκτοι μπροστά στο θέαμα των πρασινοκίτρινων πλαγιών. Μιλάμε για την Μπουντούρα (Νεράιδα), την νοτιότερη απόληξη του ορεινού συγκροτήματος που αρχίζει αμέσως μετά το Καπ Γκρας και καταλήγει στα Περτουλιώτικα Λιβάδια. Είναι ένα από τα πρώτα βουνά που ασπρίζει στην περιοχή μας, γι αυτό συχνά το συμπεριλαμβάνουμε στο χειμερινό μας πρόγραμμα με σκοπό να απολαύσουμε την χιονισμένη εκδοχή του. Περιμέναμε μάλιστα να το βρούμε και παγωμένο, λόγω του παρατεταμένου κρύου που επικρατεί στην πόλη μας. Αποδείχτηκε όμως το βουνό ζεστότερο του κάμπου, αφού ανεβαίνοντας στην Ελάτη η θερμοκρασία ανέβηκε από το μηδέν στους δώδεκα βαθμούς, κάτι που δυσκολευτήκαμε να το πιστέψουμε!

Φτάνοντας στο Περτούλι γνωρίζαμε πλέον ότι θα στερούμασταν της χειμερινής ομορφιάς του βουνού. Η μέρα ηλιόλουστη, ο ουρανός γαλάζιος και ανέφελος, πιστέψαμε λοιπόν στην καλή ορατότητα, αφού το βουνό κατέχει θέση κεντρική προσφέροντας θέα ανεμπόδιστη προς όλες τις κατευθύνσεις.

Η διαδρομή γνωστή από το πλήθος προηγούμενων αναβάσεών μας. Ο πρόσφατα ασφαλτοστρωμένος δρόμος δίπλα στις εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης δίνει τη θέση του σε καλό χωματόδρομο που δεν είναι κλεισμένος, όπως συνήθως, με την σιδερένια μπάρα. Στο σημείο που διχάζεται αφήνουμε τα αυτοκίνητά μας για να ακολουθήσουμε την αριστερή διακλάδωση μέχρι το διάσελο. Εδώ, έχουμε μπροστά μας τα νότια του βουνού, μια επιμήκη κορυφογραμμή μέσου ύψους δύο χιλιάδων μέτρων με κατεύθυνση Δ-Α, ένα τείχος που κόβει τον βόρειο άνεμο που συχνά σαρώνει το βουνό.

Το μονοπάτι ευδιάκριτο, αν και χωρίς σήμανση, ακολουθεί το μήκος της πλαγιάς, ανηφορίζοντας μαλακά. Δεν υπάρχει λόγος να ανεβούμε στην κορυφογραμμή. Προφυλαγμένοι από το άνεμο προχωράμε με κατεύθυνση ανατολική. Η πολυάριθμη ομάδα μας βαδίζει συντεταγμένα, αφού την θέα από την κορυφή πρέπει να την απολαύσουμε όλοι. Δεν υπολογίσαμε όμως τις διαθέσεις του καιρού που αποδείχτηκε ιδιαίτερα ευμετάβλητος. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, το ηλιόλουστο πρωινό διαδέχεται η ομίχλη και το κρύο. Το σύννεφο είναι τόσο πυκνό που περιορίζει την ορατότητα στα λίγα μέτρα. Λίγο πριν φτάσουμε στην κορυφή. Τι κρίμα!

Αναζητώντας χώρο απάνεμο για να αλλάξουμε τα μουσκεμένα από τον ιδρώτα ρούχα μας καταλήγουμε στο ανατολικότερο άκρο της πλαγιάς. Είναι ένα απότομο κόψιμο του βουνού που τερματίζει εκατοντάδες μέτρα χαμηλότερα. Πίσω από τα βράχια θα ξεκουραστούμε για λίγο με την ελπίδα ότι το σύννεφο θα υποχωρήσει. Στιγμιαία βλέπουμε την Αηδόνα (μια εναλλακτική αφετηρία ανάβασης στην Μπουντούρα) χαμηλά κάτω από τα πόδια μας, αλλά σύντομα όλα κρύβονται πάλι στην ομίχλη.

Απτόητοι στρεφόμαστε πίσω καλύπτοντας τα 50 μέτρα της υψομετρικής διαφοράς μέχρι το τριγωνομετρικό της κορυφής. Εδώ περιμένουμε μέχρι να συγκεντρωθούμε όλοι για την αναμνηστική φωτογραφία και στη συνέχεια να κατηφορίσουμε χαμηλότερα.

Επιστρέφουμε από τον ίδιο δρόμο τυλιγμένοι πάντα στην ομίχλη που κατά περιόδους συνοδεύεται από ψιλόβροχο. Μια εικόνα διαφορετική από αυτή μέχρι τώρα μας προσέφερε η Μπουντούρα.

budura budura9 budura12 budura15 budura22 bundurasat

Have your say