< <

Ανάβαση στην Γκιώνα

Η Γκιώνα, το ψηλότερο βουνό της Ρούμελης, ήταν νέος ο στόχος του άτυπου καλοκαιρινού μας προγράμματος. Το πέμπτο σε ύψος βουνό της χώρας μας, μετά τον Όλυμπο, τον Σμόλικα, το Καϊμακτσαλάν και τον Γράμμο, ορθώνεται ανάμεσα στον Παρνασσό και τα Βαρδούσια. Ευχή και κατάρα ο βωξίτης που αφθονεί στα σπλάχνα του βουνού. Το ορυκτό της αλουμίνας χαρακτηρίζει ολόκληρη την περιοχή της Φωκίδας προσφέροντας ευκαιρίες απασχόλησης και παράγοντας πλούτο. Από την άλλη, σημάδεψε ανεπανόρθωτα του βουνό ξεκοιλιάζοντας το ανελέητα. Πληγές ορατές από παντού, αφού τα μεταλλεία φτάνουν μέχρι το υψόμετρο των δυο χιλιάδων μέτρων.

Πολλές, μακρινές και δύσκολες οι διαδρομές, προσφέρονται κυρίως για τους καλοκαιρινούς μήνες που η διάρκεια της μέρας είναι μεγάλη και οι δύσβατοι δρόμοι ανοιχτοί. Η κλασσικότερη από αυτές ξεκινά από την Καλοσκοπή ένα μικρό ορεινό χωριό χτισμένο στα 1040 μέτρα και μετά από πορεία επτάμιση ωρών καταλήγει στην Πυραμίδα που με τα 2510 μέτρα της είναι η ψηλότερη κορφή του βουνού.

Εμείς προτιμήσαμε να φτάσουμε με το αυτοκίνητο μέχρι το καταφύγιο του Πεζοπορικού Ομίλου Αθηνών (ΠΟΑ) ακολουθώντας χωματόδρομο που ξεκινά έξω από την Καλοσκοπή και οδηγεί στα μεταλλεία. Αρχικά διασχίζει ένα πολύ όμορφο δάσος κεφαλλονίτικου έλατου και στη συνέχεια ανεβαίνει ψηλά και στριφογυρίζει κάτω από τις κορφές διακλαδιζόμενο σε πλήθος παραδρόμους.

Τεράστια φορτηγά ανεβοκατεβαίνουν νυχθημερόν κουβαλώντας το βωξίτη και σηκώνοντας σύννεφα σκόνης.
Μετά από δεκάξι χιλιόμετρα φτάνουμε σε υψόμετρο 1820 μέτρων, στη λάκα Καρβούνη, όπου καταλήγει ο δρόμος. Δεξιά, ένα σύντομο μονοπάτι οδηγεί στο καταφύγιο Γρηγόρης Περδίκης του ΠΟΑ. Απέναντί μας υψώνεται ένα πανύψηλο πέτρινο τείχος σμιλευμένο από το χιόνι και τη βροχή. Δεξιότερα, απόκρημνα μυτίκια με έκδηλη την παγετωνική τους προέλευση. Ανάμεσα στους δυο σχηματισμούς, στα 2180 μέτρα σχηματίζεται ένα ομαλό πέρασμα που ονομάζεται Διασέλα. Σ’ αυτό κατευθυνόμαστε χωρίς σημαδεμένο μονοπάτι, ακολουθώντας μια πολύ ανηφορική πορεία. Για καλή μας τύχη, ο καιρός είναι δροσερός και ευχάριστος.

Στο διάσελο συναντάμε τα τα σημάδια του μονοπατιού που έρχεται από την Καλοσκοπή με κατεύθυνση την Πυραμίδα. Η κορυφή βρίσκεται μπροστά και δεξιά μας, ένα πέτρινος γίγαντας με σπουδαίο ορειβατικό ενδιαφέρον, ιδιαίτερα από τη βόρεια πλευρά που με ύψος 1200 μέτρων αποτελεί τη μεγαλύτερη ορθοπλαγιά της χώρας μας.
Την πορεία μας ανακόπτει μια ομάδα τσοπανόσκυλων, από τα πολλά που συναντά κανείς στα βουνά αυτή την εποχή. Αναγκαζόμαστε να σταματήσουμε μέχρι να ηρεμήσουν και να αισθανθούν ότι δεν απειλούμε το κοπάδι που προστατεύουν.

Το μονοπάτι προσεγγίζει από νοτιοδυτικά την κορυφή, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να απολαύσουμε τη θέα προς τον Κορινθιακό και τον Πατραϊκό κόλπο όπου ξεχωρίζει η γέφυρα Ρίου – Αντίρριου και η πόλη της Πάτρας. Λίγο πριν την κορυφή εντυπωσιακό προβάλλει το βάραθρο πάνω από τη Συκιά. Γύρω μας όλες οι κορφές της Ρούμελης: Βελούχι, Οίτη, Βαρδούσια, Παρνασσός. Ο Ευβοϊκός κόλπος, τα βουνά της βόρειας Πελοποννήσου. Ένα πανόραμα της μισής Ελλάδας από την ψηλότερη κορφή της Ρούμελης. Σίγουρα θα επανέλθουμε, από νέα διαδρομή αυτή τη φορά.

Have your say