< <

Άγραφα, κορυφή Παπαδημήτρη

Το Παπαδημήτρη είναι μια κορυφή των Ανατολικών Αγράφων που δεν χαρακτηρίζεται τόσο από το ύψος της (1930 μ.) όσο από την κεντρική της θέση που προσφέρει το πλεονέκτημα της ανεμπόδιστης θέας προς όλες τις διευθύνσεις. Δεν βρίσκεται στις πρώτες επιλογές των ορειβατών αφού είναι μακριά τόσο από τα αστικά κέντρα όσο και από τους τουριστικούς προορισμούς, χαμένη στην απεραντοσύνη των Αγράφων. Θα την χαρακτηρίζαμε σαν την κορυφή των μυημένων, αυτών που γνωρίζουν καλά τον χώρο και την ιστορία της ευρύτερης περιοχής.

Είναι ένα ορεινό συγκρότημα με διεύθυνση Δ-Α που ξεκινά από την κορυφή Σβώνη (υψ. 2039 μ.) αντίκρυ από την λίμνη του Μέγδοβα, συνεχίζει με το Πουλί (υψ. 1846 μ.) και μετά από ένα απότομο βύθισμα πυργώνεται στην επιβλητική ράχη Παπαδημήτρη, πάνω από τις ορεινές βοσκές του Καροπλεσίου. Δυτικότερα, οι χαμηλότερες εξάρσεις Τραγόσταλου και Βοϊδολίβαδου καταλήγουν στην κοιλάδα του Ταυρωπού (Μέγδοβα).

Κατά μια περίεργη συγκυρία, επισκεπτόμαστε την κορυφή κάθε έξι χρόνια: 2000, 2006, 2012. Πάντα με αφετηρία το Καροπλέσι. Χτισμένο στα 900 μέτρα, το χωριό απέχει από την Καρδίτσα 39 χλμ. Αποτελεί τοπική κοινότητα του Δήμου Ιτάμου. Ήταν η παλαιά έδρα του Δήμου Δολόπων και η ιστορία του φθάνει μέχρι τα χρόνια του Βυζαντίου.

Στην είσοδο του χωριού στρίβουμε δεξιά ανεβαίνοντας απότομα τον στενό τσιμεντένιο δρόμο, τον φαγωμένο από νερά και χιόνια. Παρακάμπτουμε τα τελευταία σπίτια του χωριού και συνεχίζουμε σε χωματόδρομο. Στην πρώτη διασταύρωση στρίβουμε δεξιά ακολουθώντας την ταμπέλα με ένδειξη «Προς Προφήτη Ηλία». Δασόδρομος λασπωμένος, σωρός τα πεσμένα έλατα από την φετινή βαρυχειμωνιά. Πριονισμένοι οι κορμοί τους στην άκρη του δρόμου, θα φορτωθούν για να πυρώσουν τζάκια και σόμπες των χωριών της περιοχής.
Στην επόμενη δεξιά διασταύρωση συνεχίζουμε μέχρι το σημείο που ξεκινά το μονοπάτι. Μια ξύλινη ποτίστρα αριστερά του δρόμου και κόκκινα σημάδια στον κορμό ενός έλατου σηματοδοτούν την αρχή της πορείας μας στο δάσος. Μιας πορείας με πολλά προβλήματα αφού τα πεσμένα δέντρα εξαφάνισαν κάθε ίχνος σήμανσης αναγκάζοντάς μας να παρεκκλίνουμε αριστερότερα της κανονικής πορείας. Είναι μια σωματική δοκιμασία που αγόγγυστα υπομένουμε προσβλέποντας στην κορυφή.

Μετά από δυόμισι ώρες σκληρής ανάβασης, το δάσος δίνει την θέση του σε βοσκότοπο, κάτω ακριβώς από την κορυφογραμμή. Στο πράσινο χορτάρι που μόλις αποκαλύφθηκε με το λιώσιμο του χιονιού, άπειροι μωβ κρόκοι διαθλούν το φως του πρωινού. Μια σύντομη ανάπαυση, ανασύνταξη της ομάδας και είμαστε έτοιμοι για την κορυφή, 450μέτρα ψηλότερα.

Ανεβαίνουμε κάθετα από την ανατολική πλαγιά πάνω σε τραχύ, πετρώδες έδαφος. Ψηλότερα, τα χιόνια διατηρούνται παγωμένα στις χαραδρώσεις. Άλλο ένα εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσουμε για να φτάσουμε στη ράχη, κάτω ακριβώς από τη μυτερή απόληξη της κορυφής. Είναι ένα πέρασμα αέρινο ανάμεσα σε δυο γκρεμούς. Σαν να ισορροπούμε σε σκοινί.

Απαιτήθηκε λίγο πάνω από μιας ώρας ανάβαση για να συγκεντρωθεί ολόκληρη η πολυμελής ομάδα μας γύρω από το τριγωνομετρικό της κορυφής. Αξίζουν ιδιαίτερα συγχαρητήρια στα νέα μέλη μας που χωρίς την πείρα των απαιτητικών διαδρομών τα κατάφεραν περίφημα.

Για την επιστροφή επιλέγουμε μια άλλη, ευκολότερη διαδρομή. Συνεχίζουμε δυτικότερα για να συναντήσουμε τη χαράδρα που γεννά το Τριφυλλόρεμα. Εδώ οι κλίσεις είναι μικρότερες, χωρίς γκρεμούς και επικίνδυνα περάσματα. Υπάρχει εξάλλου και μονοπάτι, ευδιάκριτο εκεί που το χιόνι υποχωρεί. Δεν αποφεύγουμε φυσικά τον πειρασμό της τσουλήθρας στα παγωμένα σημεία κάτι που μας δίνει και το πλεονέκτημα της γρηγορότερης καθόδου στη βάση της κορυφής. Από εδώ ακολουθούμε τον χωματόδρομο μέχρι το Καροπλέσι για να ξεκουράσουμε τα πόδια μας από την καταπόνηση. Είναι πλέον απόγευμα όταν μπαίνουμε στα αυτοκίνητά μας για τον δρόμο της επιστροφής.

papadimitri papadimitri14 papadimitri17 papadimitri18 papadimitri46 papadimitrisat

Have your say